٣٧٥٠/ ١٥. حميد بن زياد، از حسن بن محمد، از احمد بن حسن ميثمى، از عنبسه عابد روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «مزاح، دشنام كوچك‌تر است».

٣٧٥١/ ١٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عيسى، از ابن مسكان، از محمد بن مروان، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «بپرهيزيد از مزاح، كه آن نورِ رو و مهابت مردان را مى‌برد»[١].

٣٧٥٢/ ١٧. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از برقى، از ابو العبّاس، از عمّار بن مروان روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «ستيزه مكن، كه نيكويى و زيباييت مى‌رود، و با كسى مزاح مكن، كه بر تو جرأت به هم مى‌رسد».

٣٧٥٣/ ١٨. على بن ابراهيم، از پدرش، از صالح بن سندى، از جعفر بن بشير، از عمّار بن مروان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «با كسى مزاح مكن، كه بر تو جرأت مى‌شود».

٣٧٥٤/ ١٩. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از ابن محبوب، از سعد بن ابى خلف، از امام موسى كاظم عليه السلام كه آن حضرت در وصيّتى كه كرد، به بعضى از فرزندانش فرمود يا فرمود كه: «پدرم به بعضى از فرزندانش فرمود كه: بپرهيز از مزاح، كه نور ايمانت را مى‌برد، و مروّت و جوانمرديت را سبك مى‌گرداند».

٣٧٥٥/ ٢٠. از او، از ابن فضّال، از حسن بن جهم، از ابراهيم بن مهزم، از آنكه او را ذكر كرده، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت است كه فرمود: «يحيى بن زكريّا مى‌گريست و خنده نمى‌كرد، و عيسى بن مريم عليه السلام هم مى‌خنديد و هم گريه مى‌كرد، و آنچه عيسى عليه السلام مى‌كرد، از آنچه يحيى عليه السلام مى‌كرد، بهتر بود».

باب حقّ جوار

٢٤. باب حقّ جوار[٢]

٣٧٥٦/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير و محمد بن يحيى، از حسين بن‌

[١]. و مهابت- به فتح ميم-، بزرگ داشتن و ترسيدن است.( مترجم)

[٢]. و جوار- به كسر جيم-، چون مجاورت، به معنى همسايگى است.( مترجم)