٣٥٢٨/ ٥. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از سليم فرّاء، از آنكه او را خبر داده، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «قرآن را اعراب دهيد (يا آن را درست ظاهر كنيد و در آن غلط مكنيد، يا شبيه به خواندن عرب بخوانيد)؛ زيرا كه آن عربى است».

٣٥٢٩/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از على بن معبد، از عبداللَّه بن قاسم، از عبد اللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «به درستى كه خداى عز و جل به سوى موسى بن عمران عليه السلام وحى فرمود كه: چون در پيش روى من بايستى، چنان بايست كه بنده خوار فقير مى‌ايستد، و چون تورات را بخوانى، آن را به من بشنوان به آواز حزين».

٣٥٣٠/ ٧. از او، از پدرش، از على بن معبد، از عبداللَّه بن قاسم، از عبداللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: به امّت من چيزى كمتر از سه چيز عطا نشده: جمال و آواز و حفظ».

٣٥٣١/ ٨. از او، از پدرش، از على بن معبد، از يونس، از عبداللَّه بن مسكان، از ابو بصير، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: به درستى كه از جمله نيكوترين جمال، موى خوب است و نغمه آواز خوش».

٣٥٣٢/ ٩. از او، از پدرش، از على بن معبد، از عبداللَّه بن قاسم، از عبداللَّه سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه: «پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر چيزى را زيورى است، و زيور قرآن، آواز خوش است».

٣٥٣٣/ ١٠. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از موسى صيقل، از محمد بن عيسى، از سكونى، از على بن اسماعيل ميثمى، از مردى، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «خداى عز و جل هيچ پيغمبرى را مبعوث نگردانيده، مگر آنكه خوش‌آواز بوده است».

٣٥٣٤/ ١١. سهل، از حجّال، از على بن عقبه، از مردى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «حضرت على بن الحسين از همه مردمان خوش‌آوازتر بود به قرآن، و سقّاها بر در خانه آن حضرت مى‌گذشتند، پس مى‌ايستادند و قرائتش را مى‌شنيدند».

٣٥٣٥/ ١٢. حميد بن زياد، از حسن بن محمد اسدى، از احمد بن حسن ميثمى، از ابان بن‌