٣٢٣٢/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از ابوالمغراء، از فضيل بن يسار، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «نزديك‌ترين دعوت‌ها و شتابان‌ترين آنها از روى اجابت، دعاى مرد است از براى برادرش در غياب او».

٣٢٣٣/ ٢. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از حسن بن محبوب، از عبداللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «دعاى مرد از براى برادرش در غياب او، روزى را بسيار مى‌كند و ناخوشى را دفع مى‌نمايد».

٣٢٣٤/ ٣. از او، از احمد بن محمد، از على بن حكم، از سيف بن عميره، از عمرو بن شمر، از جابر، از حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت است در قول خداى- تعالى-:

«وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ»[١] كه ترجمه آن اين است كه: «و اجابت مى‌فرمايد دعا را از براى آنان كه گرويده باشند و كردارهاى شايسته كرده باشند، و بيفزايد ايشان را از فضل خود». فرمود كه: «مراد از آن، مؤمن است كه غائبانه از براى برادرش دعا مى‌كند. پس فرشته به او مى‌گويد كه: آمين (يعنى: بار خدايا! مستجاب گردان) و خداى عزيز جبّار مى‌فرمايد كه: از براى تو است دو برابر آن‌چه سؤال كرد، و به تو عطا شد (يا عطا كردم) آن‌چه را خواستى، به واسطه دوستى تو با او».

٣٢٣٥/ ٤. على بن ابراهيم، از پدرش، از على بن معبد، از عبيداللَّه بن عبداللَّه واسطى، از درست بن ابى‌منصور، از ابوخالد قمّاط روايت كرده است كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام فرمود: «شتابان‌ترين دعاها از روى فيروزى يافتن و آسانى اجابت، دعاى برادر است از براى برادرش در غياب او. از براى برادرش به دعا آغاز مى‌كند، پس فرشته‌اى كه موكّل است بر او مى‌گويد كه: آمين، و از براى تو است دو برابر آن».

٣٢٣٦/ ٥. على بن محمد، از محمد بن سليمان، از اسماعيل بن ابراهيم، از جعفر بن محمد تميمى، از حسين بن علوان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:

«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هيچ مؤمنى نيست كه از براى مردان مؤمن و زنان مؤمنه دعا كند، مگر آنكه خداى- تعالى- بر او برگرداند، مثل آن‌چه را كه به آن از براى ايشان دعا كرده، از هر

[١]. شورا، ٢٦.