٣٧٦٤/ ٩. از او، از بعضى از اصحابش، از صالح بن حمزه، از حسن بن عبداللَّه، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت است كه گفت: آن حضرت فرمود كه: «خوش همسايگى كردن، باز داشتن اذيّت نيست، وليكن خوش همسايگى كردن، صبر تو است بر اذيّت».

٣٧٦٥/ ١٠. ابو على اشعرى، از حسن بن على كوفى، از عبيس بن هشام، از معاوية بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه:

خوش همسايگى كردن، خانه‌ها را آباد مى‌كند و در عمرها تأخير مى‌دهد» (و زمان به هم مى‌رساند).

٣٧٦٦/ ١١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن ابى عبداللَّه، از اسماعيل بن مهران، از محمد بن حفص، از ابو الرّبيع شامى، از امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت: آن حضرت فرمود، و خانه يا حجره از اهلش پر بود، كه: «بدانيد كه از ما نيست كسى كه همسايگى را نيكو نكند با كسى كه با او همسايگى مى‌كند».

٣٧٦٧/ ١٢. از او، از محمد بن على، از محمد بن فضيل، از ابوحمزه روايت است كه گفت:

شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «مؤمن، كسى است كه همسايه خود را از بائق‌هايش ايمن گردانيده باشد». عرض كردم كه: بائق‌هاى او چيست؟ فرمود: «ظلم و بيداد و شكستش».

٣٧٦٨/ ١٣. ابو على اشعرى، از محمد بن عبد الجبّار، از محمد بن اسماعيل، از حنان بن سدير، از پدرش، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «مردى [نزد] پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد و در نزد آن حضرت از همسايه‌اش شكايت و گله كرد. رسول خدا صلى الله عليه و آله به او فرمود كه: صبر كن.

بعد از آن، دوباره به خدمت آن حضرت آمد و پيغمبر صلى الله عليه و آله به او فرمود كه: صبر كن. بعد از آن، سه‌باره به سوى آن حضرت برگشت واز آن همسايه شكايت كرد. پيغمبر صلى الله عليه و آله به آن مرد كه شكايت كرده بود، فرمود كه: چون هنگام رفتن مردم به سوى نماز جمعه شود، رَخْت و مايحتاج خانه‌ات را بيرون آور، به سوى راه و در راه بگذار، تا آنكه هر كس به سوى نماز جمعه مى‌رود، آن را ببيند، و چون از تو بپرسند، ايشان را خبر ده». حضرت باقر عليه السلام‌