امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: چهار كس‌اند كه هيچ دعايى از براى ايشان برگردانيده نمى‌شود، تا آنكه درهاى آسمان از براى ايشان گشوده مى‌شود و دعاى ايشان به عرش مى‌رسد: پدر كه از براى فرزندش دعا كند، و مظلوم كه بر كسى كه بر او ظلم كرده نفرين كند، و كسى كه به عمره مى‌رود تا برگردد، و روزه‌دار تا افطار نمايد و روزه بگشايد».

٣٢٤٥/ ٧. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى از، امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هيچ چيز اجابتش شتابان‌تر نيست از دعا كردن غائبى از براى غائبى».

٣٢٤٦/ ٨. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: موسى دعا كرد و هارون آمين گفت و فرشتگان نيز آمين گفتند. پس خداى- تعالى- فرمود: «قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما فَاسْتَقِيما»[١]؛ يعنى:

«به حقيقت كه اجابت شد دعاى شما. پس استقامت داشته باشيد». و هر كه در راه خدا جنگ كند، از برايش مستجاب شود، چنان‌كه از براى شما مستجاب شد تا روز قيامت».

باب در ذكر كسانى كه دعاى ايشان مستجاب نيست‌

٣٢. باب در ذكر كسانى كه دعاى ايشان مستجاب نيست‌

٣٢٤٧/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از حسين بن مختار، از وليد بن صبيح، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: در ميان مكّه و مدينه با آن حضرت مصاحبت كردم. پس سائلى آمد و امر فرمود كه چيزى به او بدهند. بعد از آن، ديگرى آمد و امر فرمود كه به او چيزى بدهند. بعد از آن، ديگرى آمد و امر فرمود كه به او چيزى بدهند.

بعد از آن، چهارم آمد و حضرت صادق عليه السلام فرمود كه: «خدا تو را سير كند. پس به سوى ما ملتفت شد، فرمود: بدانيد و آگاه باشيد! كه در نزد ما چيزى هست كه به او بدهيم، وليكن مى‌ترسم كه مانند يكى از آن سه كس باشيم كه هيچ دعايى از براى ايشان مستجاب نمى‌شود:

يكى مردى كه خدا مالى را به او عطا فرموده، و او آن را در غير حقّش خرج نموده، بعد از آن مى‌گويد: بار خدايا! مرا روزى ده. پس از برايش مستجاب نمى‌شود. و ديگر، مردى كه بر زنش نفرين مى‌كند كه خدا او را از آن زن راحت بخشد، و حال آنكه خداى- تعالى-

[١]. يونس، ٨٩.