تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ١١
از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «در ميان بنىاسرائيل مردى بود كه در مدّت سه سال دعا مىكرد و خداى عز و جل را مىخواند كه او را پسرى روزى كند؛ پس چون ديد كه خداى عز و جل دعاى او را مستجاب نمىگرداند، گفت: اى پروردگار من! آيا من از تو دورم كه از من نمىشنوى، يا تو به من نزديكى و مرا اجابت نمىفرمايى». حضرت فرمود: «پس كسى در خواب به نزد او آمد و گفت كه: تو در مدّت سه سال خداى عز و جل را خواندى، با زبان هرزه، و دل از حدّ درگذرنده كه پاكيزه نيست، و نيّتى كه راست و درست نه؛ پس از هرزگى خود باز ايست، و بايد كه دلت از خداى عز و جل بپرهيزد، و نيّتت نيكو شود». فرمود: «پس آن مرد، همچنين كرد. بعد از آن، خداى عز و جل را خواند و پسرى از برايش متولّد شد».
٢٦٢٦/ ٩. چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عيسى، از سماعه، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: به درستى كه از جمله بدترين بندگان خداى عز و جل، كسى است كه مردم همنشينى با او را ناخوش دارند، به جهت زشتگويى كه دارد».
٢٦٢٧/ ١٠. چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند، از سهل بن زياد، از ابن محبوب، از ابن رئاب، از ابو عبيده، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «هرزگى و بىشرمى، از جمله جفا و ستم است، و ستم، در آتش جهنّم».
٢٦٢٨/ ١١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از ابن مسكان، از حسن صيقل روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «زشتگويى و بىشرمى و زبان درازى، از نفاق ناشى مىشود».
٢٦٢٩/ ١٢. از او، از احمد بن محمد، از على بن نعمان، از عمرو بن شمر، از جابر، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: خداى عز و جل دشمن مىدارد كسى را كه زشتگو و بىشرم باشد، و سؤال كند و پُر اصرار نمايد».
٢٦٣٠/ ١٣. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از ابن اذينه، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله به عايشه فرمود كه: اى عايشه! به درستى كه اگر زشتگويى مصوّر مىبود و به صورتى در مىآمد، هر آينه صورت بدى بود».
٢٦٣١/ ١٤. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از احمد بن محمد، از بعضى از مردان خويش كه راوى حديثاند، روايت كرده است كه گفت: «هر كه با برادر مسلمان خويش