٣٦٠٩/ ٢. از او، از عبد الرحمان بن ابى نجران، از محمد بن صلت، از ابان، از ابو العديس روايت است كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام فرمود: «اى صالح! پيروى كن كسى را كه تو را مى‌گرياند، و حال آنكه تو را خيرخواه است، و پيروى مكن كسى را كه تو را مى‌خنداند، و حال آنكه تو را عيب مى‌كند و با تو در مقام خيانت است، و به زودى همه بر خدا وارد خواهيد شد، و آنچه بايد كه بدانيد، خواهيد دانست».

٣٦١٠/ ٣. از او، از محمد بن على، از موسى بن يسار قطّان، از مسعودى، از ابو داود، از ثابت بن ابى صخر، از ابو الزّعلى روايت است كه گفت: اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: نظر كنيد و ببينيد كه با كى [/ چه كسى‌] حديث و سخن مى‌كنيد؛ زيرا كه كسى نيست كه مرگ بر او فرود آيد، مگر آنكه يارانش از جانب خدا از برايش ممثّل و مصوّر مى‌شوند. اگر آن ياران، نيكان باشند، مثال‌ها نيز نيكانند، و اگر بَدان باشند، بَدانند، و كسى نيست كه بميرد، مگر آنكه من در نزد مردنش از برايش متمثّل‌[١] مى‌شوم».

٣٦١١/ ٤. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از بعضى از مردمان حلب، از عبداللَّه بن مسكان، از مردى از اهل جبل كه او را نام نبرد، روايت كرده است كه گفت: امام جعفر امام صادق عليه السلام فرمود كه: «بر تو باد به تِلاد[٢]، و بپرهيز از هر تازه‌اى كه از نو پيدا شده باشد، كه او را نه عهدى است و نه امان، و نه زنهارى و نه پيمان، و از معتمدترين مردمان در نزد خويش برحذر باش و از او بترس».

٣٦١٢/ ٥. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «دوست‌ترين برادران من در نزد من، كسى است كه عيب‌ها و زشتى‌هاى مرا به من برساند، و آگاهى بر آنها را به من دهد، چنان كه هديّه از براى‌

[١]. متمثّل، كسى است كه بر مثال چيزى و مانند كسى باشد.

[٢]. تلاد- به كسر تاء-، مال كهن باشد و چيز پيشينه از حيوان و غير آن، و مالى كه نزد كسى بزرگ شده باشد. و مراد ازآن در اينجا، كسى است كه بارها صلاحش دانسته شده و خيرخواهيش معلوم شده از يار ديرينه، نه كسى كه او را تجربه نكرده باشند.( مترجم)