تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٧٦١
روايت كرده است كه فرمود: «به درستى كه از جهل است خنده بىتعجّب».
و گفت كه: مىفرمود: «دندان را به خنده ظاهر مكن، و حال آنكه كارهاى رسواكننده كرده باشى، و بايد كه از شبيخون ايمن نباشد، كسى كه كارهاى بد كرده است».
٣٧٤٣/ ٨. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حفص بن بخترى روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «بپرهيزيد از مزاح؛ زيرا كه آن، آبرو را مىبرد».
٣٧٤٤/ ٩. از او، از پدرش، از ابن ابى عمير، از آنكه او را حديث كرده، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «چون كسى را دوست دارى، با او مزاح و ستيزه مكن».
٣٧٤٥/ ١٠. از او، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حمّاد، از حلبى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «قهقهه از شيطان است»[١].
٣٧٤٦/ ١١. حميد بن زياد، از حسن بن محمد كندى، از احمد بن حسن ميثمى، از عنبسه عابد روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود: «بسيارى خنده، آبرو را مىبرد».
٣٧٤٧/ ١٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند، از سهل بن زياد، از جعفر بن محمد اشعرى، از ابن قدّاح، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: بپرهيزيد از مزاح؛ زيرا كه آن، كينه نهانى را [بيرون] مىكشد و موجب كينه مىشود، و آن، دشنام كوچكتر است».
٣٧٤٨/ ١٣. محمد بن يحيى، از عبداللَّه بن محمد، از على بن حكم، از ابان بن عثمان، از خالد بن طهمان از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «چون قهقهه كنى، در هنگامى كه فارغ مىشود، بگو: اللَّهُمَّ لاتَمْقُتْنى؛ يعنى خداوندا! مرا دشمن مدار».
٣٧٤٩/ ١٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از حجّال، از داود بن فرقد و على بن عقبه و ثعلبه روايت كرده كه آن را مرفوع ساختند به سوى امام جعفر صادق عليه السلام و امام محمد باقر عليه السلام، يا يكى از اين دو امام، كه فرمود: «بسيارى مزاح، نورِ رو را مىبرد، و بسيارى
[١]. و قهقهه- به فتح قاف و سكون- هاء، سخت خنديدن است.( مترجم)