تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٤٦٧
چپ، و سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را، در پيش رو، و از جانب راست، و از جانب چپت، و همچنين سوره «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ» و «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ» را، در پيش رو، و از جانب راست، و از جانب چپت بخوان، بعد از آن بگو كه: اللَّهُمَّ احْفَظْنِي، وَاحْفَظْ مَا مَعِي، وَسَلِّمْنِي وَسَلِّمْ مَا مَعِي، وَبَلِّغْنِي وَبَلِّغْ مَا مَعِي بَلَاغاً حَسَناً؛ خداوندا! نگاه دار مرا و نگاه دار آنچه را كه با من است، و سالم بدار مرا و سالم بدار آنچه را كه با من است، و برسان مرا و برسان آنچه را كه با من است، رسانيدنى نيكو»، پس فرمود كه: «آيا نديدهاى كه مرد محفوظ مىباشد و آنچه با او است محفوظ نمىباشد، و مسلّم مىشود [/ سلامت مىماند] و آنچه با او است مسلّم نمىشود، و رسانيده مىشود و آنچه با او است رسانيده نمىشود».
٣٣٤٤/ ١٠. حميد بن زياد، از حسن بن محمد، از چند نفر، از ابان، از ابوحمزه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه: چون از خانه بيرون مىرفت، مىفرمود: «بِسْمِ اللَّهِ خَرَجْتُ، وَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ، لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ؛ به نام خدا. بيرون رفتم و بر خدا توكّل كردم.
نيست گرديدنى و نه توانايى، مگر به خدا».
٣٣٤٥/ ١١. چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند، از سهل بن زياد، از موسى بن قاسم، از صبّاح حذّاء، از امام موسىكاظم عليه السلام كه فرمود: «اى صبّاح! اگر مردى از شما چنان باشد كه چون اراده سفرى كند، بر در خانهاش بايستد، در جهت راهش كه به سوى آن متوجّه مىشود و رو به سوى آن مىرود، و سوره حمد را بخواند در پيش رو، از طرف راست، و از طرف چپش، و همچنين سوره «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ» و «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ»، در پيش رو، از طرف راست، و از طرف چپش، و سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را، در پيش رو، و از طرف راست، و از طرف چپش، و آية الكرسى را، در پيش رو، از طرف راست، و از طرف چپش بخواند، بعد از آن بگويد كه: اللَّهُمَّ احْفَظْنِي وَاحْفَظْ مَا مَعِي، وَسَلِّمْنِي وَسَلِّمْ مَا مَعِي، وَبَلِّغْنِي وَبَلِّغْ مَا مَعِي بِبَلَاغِكَ الْحَسَنِ الْجَمِيلِ؛ «خداوندا! نگاه دار مرا و نگاه دار آنچه را كه با من است، و سالم بدار مرا و سالم بدار هر آنچه را كه با من است به امنيت، و سالم بدار مرا و برسان مرا و برسان آنچه را كه با من است، به رسانيدنى نيكو»، هر آينه خدا او را حفظ كند، و حفظ كند آنچه را كه با او است، و او را سالم بدارد، و سالم بدارد آنچه را كه با او است، و او را برساند، و برساند آنچه را كه با او است. آيا نديدهاى كه مرد محفوظ مىباشد و آنچه با او است محفوظ نمىباشد، و رسانيده مىشود و آنچه با او است رسانيده نمىشود، و سالم مىباشد و آنچه با او است سالم