حامل خويش مى‌آيد، در صورت جوان خوش‌روى شكسته‌رنگ [/ پريده رنگ‌]. پس به او مى‌گويد كه: منم آن قرآنى كه شبْ تو را بيدار ساختم، و روزهاى بسيار گرم، تو را تشنه داشتم، و آب دهان تو را خشك گردانيدم، و آب ديده‌ات را روان نمودم (يعنى به سبب من در شب‌ها بيدار بودى، و در روزها به سبب روزه، خود را تشنه مى‌داشتى، و به جهت بسيارى تلاوت من، آب دهانت خشك مى‌شد، و آب ديده‌ات جارى مى‌گرديد)، و من با توام در هر جا كه مى‌روى، و هر تجارت‌كننده‌اى از پى تجارت خود مى‌رود، و من امروز از پس تجارت هر تاجر، و به عوض تجارت ايشانم از براى تو، و به زودى كرامت خداى عز و جل به تو خواهد رسيد. پس بشارت باد تو را. بعد از آن، تاجى مى‌آورند و بر سرش مى‌گذارند، و نامه امان از عذاب را به دست راستش، و نامه مخلّد بودن در بهشت را به دست چپش مى‌دهند، و دو حلّه بر او مى‌پوشانند. پس به او مى‌گويند كه: قرآن بخوان و بالا رو. پس در هر زمان كه آيه‌اى را مى‌خواند، يك درجه بالا مى‌رود. و پدر و مادر او را دو حلّه مى‌پوشانند، اگر مؤمن باشند، و به ايشان مى‌گويند كه: اينك، براى آن است كه قرآن را به او تعليم كرديد».

٣٤٩٠/ ٤. ابن محبوب، از مالك بن عطيّه، از منهال قصّاب، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه قرآن را بخواند و او جوانى باشد مؤمن، قرآن با گوشت و خونش مخلوط شود، و خداى عز و جل او را با فرشتگانِ پيغام‌گذاران، بزرگانِ نيكوكاران قرار دهد، و قرآن در روز قيامت هر بدى را از او دفع مى‌نمايد، و در ميانه او و خدا وساطت مى‌كند، و عرض مى‌كند كه: اى پروردگار من! به درستى كه هر عمل‌كننده‌اى به مزد عمل خويش رسيد، غير از عامل من؛ پس او را به گرامى‌ترين عطاى خود برسان».

حضرت فرمود: «پس خداوند عزيز جبّار دو حلّه از حلّه‌هاى بهشت را بر او مى‌پوشاند، و تاج كرامت را بر سرش مى‌گذارد، و بعد از آن، به قرآن گفته مى‌شود كه: آيا تو را در باب او خشنود گردانيدم؟ قرآن عرض مى‌كند كه: اى پروردگار من! من چنان بودم كه از برايش رغبت داشتم در آنچه از اين افضل و افزون‌تر باشد. بعد از آن، نامه ايمنى به دست راستش، و نامه مخلّد بودن در بهشت به دست چپش عطا مى‌شود. پس او را داخل بهشت مى‌كنند و به او مى‌گويند كه: قرآن بخوان و بالا رو. و بعد از آن، به قرآن گفته مى‌شود كه: آيا او را رسانيديم به جايى كه تو رغبت داشتى، و تو را خشنود ساختيم؟ عرض مى‌كند: آرى».

و فرمود كه: «هر كه قرآن را بسيار بخواند، و آن را تعاهد و رعايت نمايد، با مشقّت و