تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٦٩
حكم، از عبداللَّه بن بكير، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: ... تا آخر آنچه در حديث اوّل گذشت.
٢٧٤٩/ ٤. از او، از حجّال، از عاصم بن حميد، از ابو بصير، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: اى گروه كسانى كه به زبان خويش اسلام آوردهايد، و به دلهاى خويش اسلام نياوردهايد! لغزشهاى مسلمانان را پيروى مكنيد؛ زيرا كه هر كه لغزشهاى مسلمانان را پيروى كند، خدا لغزشهاى او را پيروى مىكند. و هر كه خداى عز و جل لغزش او را پيروى كند، او را رسوا مىكند».
٢٧٥٠/ ٥. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از على بن اسماعيل، از ابن مسكان، از محمد بن مسلم يا حلبى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:
«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: لغزشهاى مؤمنان را پيروى مكنيد؛ زيرا كه هر كه لغزشهاى مؤمنان را پيروى مىكند، خداى عز و جل لغزش او را پيروى كند. و هر كه خداى عز و جل لغزش او را پيروى كند، او را رسوا مىكند، و هر چند كه در اندران خانه يا حجره خود باشد».
٢٧٥١/ ٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن فضّال، از ابن بكير، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: ... تا آخر آنچه در حديث اوّل است، مگر آنكه اين حديث «سردرآمدنها» را ندارد.
٢٧٥٢/ ٧. از او، از ابن فضّال، از ابن بكير، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود:
«وقتى كه بنده از هر وقتى از خداى عز و جل دورتر است، آن وقتى است كه مردى با مردى برادرى مىكند، و حال آنكه لغزشهاى او را محافظت مىنمايد، از براى آنكه در وقتى از اوقات، او را به آنها ملامت و سرزنش نمايد».
باب در بيان سرزنش كردن
١٤٧. باب در بيان سرزنش كردن
٢٧٥٣/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حسين بن عثمان، از مردى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه مؤمنى را ملامت و سرزنش كند، خدا او را در دنيا و آخرت سرزنش كند».
٢٧٥٤/ ٢. از او، از پدرش، از ابن ابى عمير، از اسماعيل بن عمّار، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه امر زشتى را