٢٦٦٩/ ٢٠. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه بر كسى ستم كند و از او فوت شود (يعنى آن ظالم، دسترس به مظلوم به هم نرساند)، از برايش استغفار كند و از خدا بخواهد كه او را بيامرزد، كه همان كفّاره‌اى است از براى او».

٢٦٧٠/ ٢١. احمد بن محمد كوفى، از ابراهيم بن حسين، از محمد بن خلف، از موسى بن ابراهيم مروزى، از ابو الحسن حضرت امام موسى‌كاظم عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:

«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه صبح كند ...» تا آخر آن‌چه در حديث هشتم گذشت.

٢٦٧١/ ٢٢. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از حسن بن محبوب، از على بن ابى حمزه، از ابو بصير روايت كرده است كه فرمود: دو مرد بر امام جعفر صادق عليه السلام داخل شدند، در باب مدافعه و معامله‌اى كه در ميان ايشان بود. پس چون سخن ايشان را شنيد، فرمود: «آگاه باشيد! كه كسى به چيزى فيروزى نيافته، كه بهتر باشد از فيروزى يافتن به ستم (كه بر او واقع شود). و به درستى كه مظلوم، از دين ظالم مى‌گيرد، بيشتر از آنچه ظالم از مال مظلوم مى‌گيرد». بعد از آن فرمود كه: (هر كه با مردم بدى مى‌كند، از بدى بدش نيايد چون بدى با او شود. بدانيد و آگاه باشيد! كه غير از اين نيست كه فرزند آدم، آنچه مى‌كارد، مى‌دروَد، و چنان نيست كه كسى از تلخ، شيرين و نه از شيرين، تلخ را درو كند». پس آن دو مرد با هم آشتى كردند، پيش از آنكه برخيزند.

٢٦٧٢/ ٢٣. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از على بن اسباط، از آنكه او را ذكر كرده، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه از قصاص مى‌ترسد، از ستم كردن بر مردمان باز مى‌ايستد».

باب در بيان پيروى كردن هوا و خواهش نفس‌

١٣٧. باب در بيان پيروى كردن هوا و خواهش نفس‌

٢٦٧٣/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن محبوب، از ابو محمد وابشى روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «از