از براى اهل زمين روشنى مى‌دهد. و به درستى كه خانه‌اى كه قرآن در آن خوانده نمى‌شود، و خداى عز و جل در آن ياد نمى‌شود، بركتش كم مى‌شود، و فرشتگان از آن دور مى‌شوند، و شياطين در آن حاضر مى‌شوند».

باب در بيان ثواب خواندن قرآن‌

٦. باب در بيان ثواب خواندن قرآن‌

٣٥١٢/ ١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد و سهل بن زياد و على بن ابراهيم، از پدرش، هر دو، از ابن محبوب، از عبد اللَّه بن سنان، از معاذ بن مسلم، از عبد اللَّه بن سليمان، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: «هر كه قرآن را ايستاده در نماز خويش بخواند، خدا از برايش به هر حرفى صد حسنه بنويسد، و هر كه آن را نشسته در نمازش بخواند، خدا از برايش به هر حرفى پنجاه حسنه بنويسد، و هر كه آن را در غير نماز بخواند، خدا از برايش به هر حرفى ده حسنه بنويسد».

و ابن‌محبوب گفت كه: اين را شنيدم از معاذ، قريب به آنچه ابن سنان آن را روايت كرده و مثل آن.

٣٥١٣/ ٢. ابن محبوب، از جميل بن صالح، از فضيل بن يسار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «چه چيز منع مى‌كند تاجرى از شما را كه در بازار خويش مشغول است، چون به سوى منزل خويش برگردد، از آنكه نخوابد، تا آنكه سوره‌اى از قرآن را بخواند، تا به جاى هر آيه كه آن را مى‌خواند، ده حسنه از برايش نوشته شود، و ده گناه از او محو شود».

٣٥١٤/ ٣. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از على بن حكم يا غير او، از سيف بن عميره، از مردى، از جابر بن مسافر، از كثير يا بشير[١] بن غالب اسدى، از حضرت حسين بن على عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه يك آيه را از كتاب خداى عز و جل در نماز خويش ايستاده بخواند، به هر حرفى صد حسنه از برايش نوشته شود، و اگر در غير نماز آن را بخواند، خدا از برايش به هر حرفى ده حسنه بنويسد، و اگر گوش دهد و قرآن را بشنود، خدا از برايش به هر حرفى حسنه‌اى بنويسد، و اگر در شب قرآن را ختم كند، فرشتگان بر او صلوات فرستند، تا آنكه صبح كند، و اگر در روز آن را ختم كند، فرشتگان نويسندگان اعمال‌

[١]. هر دو نادرست و متن عربى« بشر» است.