٣٥٤٣/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: به درستى كه مرد عجمى زبان از امّت من كه عرب نباشد، قرآن را به عجميّت خويش مى‌خواند. پس فرشتگان، آن را بر عربيّتش بالا مى‌برند».

٣٥٤٤/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از محمد بن سليمان، از بعضى از اصحابش، از امام موسى كاظم عليه السلام كه گفت: به آن حضرت عرض كردم كه: فداى تو گردم! به درستى كه ما آيه‌ها را كه در قرآن است مى‌شنويم، و آنها در نزد ما، چنان كه آنها را مى‌شنويم، نيست، و درست و نيكو نمى‌دانيم كه آنها را بخوانيم، چنان كه از شما به ما رسيده، پس آيا گناهى داريم؟ فرمود: «نه، بخوانيد، چنان كه تعليم گرفته‌ايد، كه به زودى بيايد شما را، آنكه قرآن را به شما تعليم دهد».

باب در بيان فضيلت قرآن‌

١٢. باب در بيان فضيلت قرآن‌

٣٥٤٥/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از بدر، از محمد بن مروان، از امام محمد باقر عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه سوره‌ «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را بخواند، بر او بركت شود، و به كثرتِ خير و خوبى فائز گردد، و هر كه دو مرتبه آن را بخواند، بر او و بر اهلش بركت شود، و هر كه سه مرتبه آن را بخواند، بر او و بر اهل و بر همسايگانش بركت شود، و هر كه دوازده مرتبه آن را بخواند، خدا در بهشت از برايش دوازده قصر بنا كند؛ پس كاتبان اعمال به يكديگر گويند كه: بياييد برويم به جانب قصرهاى برادر خود، فلان، تا به سوى آنها نظر كنيم، و هر كه صد مرتبه آن را بخواند، گناهان بيست و پنج ساله از برايش آمرزيده شود، غير از خون‌هاى ناحق و مال‌هاى مردم، و هر كه چهارصد مرتبه آن را بخواند، اجر چهارصد شهيد از برايش باشد، كه هر يك از آن شهيدان اسبش پى شده باشد و خونش ريخته شده باشد، و هر كه در روزى يا شبى، هزار مرتبه آن را بخواند، نميرد، تا آنكه جاى خود را در بهشت ببيند يا از برايش ديده شود» (كه كسى آن را در خواب ببيند).

٣٥٤٦/ ٢. حميد بن زياد، از حسين بن محمد، از احمد بن حسن ميثمى، از يعقوب بن‌