٣١٦٥/ ٢. از او، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه فرمود: «هر كه دعا كند و پيغمبر صلى الله عليه و آله را ياد نكند، دعا بر بالاى سرش ايستاده بال زند، چنان‌كه مرغ بال خود را مى‌جنباند در دور چيزى، در حالى كه مى‌خواهد كه بر آن فرود آيد. و چون پيغمبر صلى الله عليه و آله را ياد كند و صلوات فرستد، دعا بالا رود».

٣١٦٦/ ٣. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان، از ابواسامه زيد شحّام، از محمد بن مسلم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «مردى به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد كه: يا رسول اللَّه! ثلث؛ يعنى سه يك صلوات خود را از براى تو قرار مى‌دهم. نه؛ بلكه نصف صلوات خود را از براى تو قرار مى‌دهم. نه؛ بلكه آن را همه از براى تو قرار مى‌دهم. پس رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: در اين هنگام مؤنت [/ هزينه و نيازهاى‌] دنيا و آخرت را كفايت كرده مى‌شوى»[١].

٣١٦٧/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از على بن حكم، از سيف، از ابواسامه، از ابوبصير روايت كرده است كه گفت: از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردم كه: معنى صلوات خود را همه از براى تو قرار مى‌دهم، چيست؟ فرمود كه: «در پيش‌روى هر حاجتى، آن حضرت را يا صلوات بر او را كه مراد از آن دعا است، مقدّم مى‌دارد. پس چيزى را از خدا سؤال نمى‌كند، تا آنكه به پيغمبر صلى الله عليه و آله آغاز كند و بر آن حضرت صلوات فرست. پس حاجت‌هاى خود را از خدا سؤال كند».

٣١٦٨/ ٥. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از جعفر بن محمد اشعرى، از ابن‌قدّاح، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: مرا چون قدح و ظرف آب سواره قرار مدهيد. پس به درستى كه سواره قدحش را پر مى‌كند و در وقتى‌

[١]. يعنى در هنگامى كه امر چنان باشد كه ذكر كردى، خداى- تعالى- مؤنت‌[/ هزينه‌] دنيا و آخرت را از تو كفايت مى‌كند، و آن‌چه به آن احتياج دارى و دشوارى را از تو دفع مى‌فرمايد، و شايد كه مراد و به همه صلوات، صلوات كامله و تمام باشد در فضل و اجر، و آن صلواتى است كه پيش از سؤال واقع باشد. و مراد به نصف آن، پست‌تر از آن باشد به اين اندازه در فضل و اجر، و آن صلواتى است كه در ميان سؤال واقع باشد. و مراد به ثلث آن، چيزى است كه به اين نسبت از آن پست‌تر باشد، و آن صلواتى است كه بعد از فراغ از سؤال واقع باشد. و بالجمله در آن اشاره است به سوى تفاوت مراتب صلوات در لفظ و كمال و اجر.( مترجم)