مى‌گويد: لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ ... وَهُوَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ؛ «نيست خدايى، مگر خدا، در حالتى كه تنها است. نيست شريكى از براى او. او را است پادشاهى و او را است ستايش. زنده مى‌گرداند و مى‌ميراند و مى‌ميراند و زنده مى‌گرداند، و او زنده‌اى است كه نمى‌ميرد. به دست او است خوبى و او بر هر چيزى توانا است»، ده مرتبه، و ده مرتبه مى‌گويد كه: أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ، وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ، إِنَّ اللَّهَ هُوَالسَّمِيعُ الْعَلِيمُ؛ «پناه مى‌برم به خداى شنواى دانا از وسوسه‌هاى ديوهاى سركش، و پناه مى‌برم به خداى- تعالى- از آنكه حاضر شوند. به درستى كه خدا، او است شنواى دانا»، پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب آن؛ پس اگر فراموش كنى، قضا مى‌كنى، چنان‌كه نماز را قضا مى‌كنى هرگاه آن را فراموش كرده باشى».

٣٣١٠/ ٣٢. از او، از محمد بن على، از ابوجميله، از محمد بن مروان، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «بگو كه: أَسْتَعِيذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ... وَهُوَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ؛ «پناه مى‌جويم به خدا از ديو سركش رانده‌شده، و پناه مى‌برم به خدا از آنكه حاضر شوند مرا. به درستى كه خدا، او است شنونده دانا»، و بگو: لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، يُحْيِي وَيُمِيتُ، وَهُوَعَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ؛ نيست خدايى، مگر خدا، در حالتى كه تنها است.

نيست شريكى از براى او. زنده مى‌گرداند و مى‌ميراند، و او بر هر چيزى تواناست»، راوى مى‌گويد كه: پس كسى به آن حضرت عرض كرد كه: اين فرض و واجب است؟ فرمود:

«آرى، مفروضى است كه محدود است به وقت و زمانى معيّن، كه پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب آن، ده مرتبه آن را مى‌گويى. پس اگر چيزى از تو فوت شود، آن را در شب و روز قضا كن».

٣٣١١/ ٣٣. از او، از اسماعيل بن مهران، از مردى، از اسحاق بن عمّار، از علاء بن كامل روايت است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: «به درستى كه از جمله دعاها، دعايى است كه صاحبش را سزاوار است كه آن را قضا كند، هرگاه فراموش كند آن را. بعد از بامداد، ده مرتبه مى‌گويد كه: لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ ... وَهُوَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ؛ «نيست خدايى، مگر خدا، در حالتى كه تنها است. نيست شريكى از براى او. او را است پادشاهى و او راست ستايش.

زنده مى‌گرداند و مى‌ميراند و مى‌ميراند و زنده مى‌گرداند، و او است زنده‌اى كه نمى‌ميرد. به دست او است خوبى و او بر هر چيزى توانا است»، و ده مرتبه مى‌گويد كه: أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ‌