تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٧٨٨

٢٠٢. باب در بيان استدراج ٢٦١

٢٠٣. باب محاسبه و حساب عمل ٢٦٣

٢٠٤. باب در بيان حال كسى كه مردم را عيب مى‌كند ٢٧٩

٢٠٥. باب در بيان اينكه مسلمان مؤاخذه نمى‌شود به آنچه در جاهليّت كرده است ٢٨١

٢٠٦. باب در بيان اينكه كفر، با توبه، عمل را باطل نمى‌گرداند ٢٨٣

٢٠٧. باب در بيان كسانى كه از بلاء معافى و سالم‌اند ٢٨٣

٢٠٨. باب در بيان آنچه از اين امّت برداشته شده است ٢٨٥

٢٠٩. باب در بيان اينكه هيچ گناهى با وجود ايمان زيان نرساند، و هيچ ثوابى با وجود كفر نفع ندهد ٢٨٧

[٦] كتاب دعا ٢٩٩

١. باب فضيلت دعا و ترغيب و برانگيختن مردم بر آن ٢٩٩

٢. باب در بيان اينكه دعا سلاح مؤمن است ٣٠٣

٣. باب در بيان اينكه دعا، بلا و قضا را ردّ مى‌كند ٣٠٥

٤. باب در بيان اينكه دعا شفا است از هر دردى ٣٠٩

٥. باب در بيان اينكه هر كه دعا كند، از برايش مستجاب شود ٣٠٩

٦. باب الهام دعا ٣١١

٧. باب تقدّم و پيشى گرفتن در دعا ٣١١

٨. باب يقين در دعا ٣١٣

٩. باب رو آوردن به دعا ٣١٣

١٠. باب مبالغه كردن در دعا و ايستادگى و درنگ كردن ٣١٧

١١. باب در بيان پناه بردن به دعا در حاجت ٣١٩

١٢. باب در بيان پنهان كردن دعا ٣١٩

١٣. باب در بيان اوقات و حالاتى كه اجابت دعا در آنها اميد داشته مى‌شود ٣٢١

١٤. باب در بيان رغبت و رهبت و تضرّع و تبتّل و ابتهال و استعاذه و مسئلت ٣٢٥

١٥. باب در بيان ثمره گريستن ٣٢٩

١٦. باب ثنا پيش از دعا ٣٣٥

١٧. باب در بيان ثمره اجتماع در دعا ٣٤١