٣٧٥٨/ ٣. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از اسماعيل بن مهران، از ابراهيم بن ابى رجاء، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «خوش همسايگى كردن در روزى مى‌افزايد».

٣٧٥٩/ ٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از على بن اسباط، از عمويش يعقوب بن سالم، از اسحاق بن عمّار، از كاهلى كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «چون بنيامين از دست يعقوب رفت، ندا در داد كه:

اى پروردگار! آيا مرا رحم نمى‌كنى، چشمهايم را نابود كردى و پسرانم را بردى. پس خداى- تبارك و تعالى- به سوى او وحى فرمود كه: اگر ايشان را ميرانيده بودم، هر آينه هر دو را از برايت زنده مى‌گردانيدم، تا آنكه ميان تو و ايشان جمع كنم، وليكن ياد دارى آن گوسفندى را كه سر بريدى و آن را بريان كردى و خوردى، و فلان كس كه در كنار تو است، روزه‌دار بود و چيزى از آن را به او ندادى».

٣٧٦٠/ ٥. و در روايت ديگر فرمود كه: «پس يعقوب عليه السلام بعد از آن، چنان بود كه مناديش در هر بامداد از منزلش بر سر فرسخ ندا در مى‌داد كه: بدانيد و آگاه باشيد! كه هر كه چاشت مى‌خواهد، بايد كه به نزد يعقوب عليه السلام آيد. و چون شام مى‌كرد، ندا در مى‌داد كه: بدانيد و آگاه باشيد! كه هر كه شام مى‌خواهد، بايد كه به نزد يعقوب عليه السلام آيد».

٣٧٦١/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از اسحاق بن عبد العزيز، از زراره، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «حضرت فاطمه عليهما السلام آمد و بعضى از امر خود را به رسول خدا صلى الله عليه و آله شكايت مى‌كرد؛ پس رسول خدا صلى الله عليه و آله پنج شاخه درخت خرمايى به او عطا نمود و فرمود: آنچه را كه در اين است، بياموز و ياد گير؛ پس ديد كه در آن نوشته كه:

هر كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد، همسايه‌اش را نرنجاند، و هر كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد، بايد كه مهمانش را بنوازد، و هر كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد، بايد كه خوب بگويد يا خاموش باشد».

٣٧٦٢/ ٧. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از سعدان، از ابو مسعود كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه:

«خوش همسايگى كردن، باعث زيادتى در عمرها و آبادانى خانه‌ها است».

٣٧٦٣/ ٨. از او، از نهيكى، از ابراهيم بن عبد الحميد، از حكم خيّاط روايت است كه‌