٣٧٢٥/ ٤. على بن ابراهيم، از پدرش، از بعضى از اصحاب خويش، از طلحة بن زيد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله چنان بود كه در بيشتر اوقات كه مى‌نشست، برابر قبله بود».

٣٧٢٦/ ٥. ابو عبداللَّه اشعرى، از معلّى بن محمد، [از] وشّاء، از حمّاد بن عثمان روايت كرده است كه: امام جعفر صادق عليه السلام نشست، در حالى كه پاى راستش را بر ران چپش انداخته بود.

مردى به آن حضرت عرض كرد كه: فداى تو گردم! اينك نشستن مكروه و ناخوش است.

فرمود: «نه، جز اين نيست كه آن چيزى است كه يهود گفتند كه: چون خداى عز و جل از آفريدن آسمان‌ها و زمين خلاص شد و بر عرش قرار گرفت، به اين نشستن نشست، تا استراحت كند. پس خدا عز و جل اين را فرو فرستاد كه: «اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ»[١]». و حضرت صادق عليه السلام متورّك و پا بر روى يكديگر انداخته باقى ماند، چنان كه آن حضرت همچنين نشسته بود.

٣٧٢٧/ ٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از عبداللَّه بن مغيره، از آن كه او را ذكر كرده، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله چون در منزلى داخل مى‌شد، در پست‌ترين و نزديك‌ترين مجلس به سوى آن حضرت مى‌نشست، در هنگامى كه داخل مى‌شد».

٣٧٢٨/ ٧. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن يحيى، از طلحة بن زيد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه: بازار مسلمانان چون مسجد ايشان است. پس هر كه به سوى جايى پيشى گرفت، همان كس به آنجا سزاوارتر است تا شب».

و فرمود كه: «بر اطاق‌هاى بازار كرايه و اجرت نمى‌گرفت».

٣٧٢٩/ ٨. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: سزاوار است همنشينان را در تابستان كه در ميان هر دو كس، مقدار استخوان ارش [/ ساعد دست‌] باشد، تا آنكه بعضى از ايشان بر بعضى شاق و دشوار نباشد در گرمى».

[١]. بقره، ٢٥٥.