٣٦٨٩/ ١١. از او، از پدرش، از ابن ابى عمير، از سعد بن ابى خلف روايت است كه گفت: چون امام محمد باقر عليه السلام عطسه مى‌فرمود و به آن حضرت عرض مى‌شد كه: «يَرْحَمُكَ اللَّهُ»، مى‌فرمود كه: «يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَيَرْحَمُكُمْ؛ يعنى: خدا شما را بيامرزد، و شما را رحمت كند». و چون انسانى در نزد آن حضرت عطسه مى‌كرد، مى‌فرمود: «يَرْحَمُكَ اللَّهُ عز و جل»[١].

٣٦٩٠/ ١٢. على، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «پسرى كه به حدّ بلوغ نرسيده بود، در نزد پيغمبر عطسه كرد. پيغمبر صلى الله عليه و آله به او فرمود كه: بارَكَ اللَّهُ فيكَ؛ يعنى: خدا در تو بركت دهد».

٣٦٩١/ ١٣. محمد بن يحيى، از عبداللَّه بن محمد، از على بن حكم، از ابان بن عثمان، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «چون مرد عطسه كند، بايد كه بگويد: الْحَمْدُ للَّهِ لا شَريكَ لَهُ، و چون كسى تسميت و دعا كند، بايد كه بگويد:

يَرْحَمُكَ اللَّه، و چون جواب گويى يا جواب گويد، بايد كه بگويى يا بگويد: يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ وَلَنا؛ پس به درستى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سؤال شد از آيه‌اى يا چيزى كه در آن ياد خدا باشد. فرمود:

هر چه خدا در آن ياد شود، آن خوب است».

٣٦٩٢/ ١٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از حسين بن نعيم، از مسمع بن عبد الملك روايت كرده است كه گفت: حضرت امام جعفر صادق عليه السلام عطسه فرمود؛ پس فرمود كه: «الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ». بعد از آن، انگشت خود را بر بينيش قرار داد و فرمود: «رَغِمَ أنْفى للَّهِ رَغْماً داخراً؛ يعنى: به خاك آلوده شد بينى من از براى خدا، به خاك آلوده‌شدنى خوار».

٣٦٩٣/ ١٥. ابو على اشعرى، از محمد بن سالم، از احمد بن نضر، از محمد بن مروان روايت كرده و آن را مرفوع ساخته، گفت كه: اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه: «هر كه چون عطسه كند، بگويد كه: الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ، درد گوش‌ها و دندان‌ها نيابد».

٣٦٩٤/ ١٦. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد يا غير او، از ابن فضّال، از بعضى از اصحاب خويش، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه در باب درد دندان‌ها و درد گوش‌ها،

[١]. خداى بزرگ بشكوه تو را رحمت كند.