٣٦٤١/ ٨. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن محبوب، از عبد اللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «آنكه ابتدا به سلام مى‌كند، به خدا و رسولش سزاوارتر است».

٣٦٤٢/ ٩. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از على بن حكم، از ابان، از حسن بن منذر كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر كه بگويد: السّلام عليكم، آن، ده حسنه است، و هر كه بگويد: سلام عليكم و رحمة اللَّه، آن، بيست حسنه است، و هر كه بگويد: سلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته، آن، سى حسنه است».

٣٦٤٣/ ١٠. على بن ابراهيم، از پدرش، از صالح بن سندى، از جعفر بن بشير، از منصور بن حازم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «سه كس‌اند كه مانند ردّ جماعت به ايشان رد مى‌شود (يعنى جواب ايشان را به صيغه جمع بايد داد، و اگرچه آن كس يكى باشد): اوّل در نزد عطسه مى‌گويد كه: يرحمكم اللَّه، و هر چند كه غيرش با او نباشد، و مردى بر مردى سلام مى‌كند و مى‌گويد كه: السّلام عليكم، و مردى، مردى را دعا مى‌كند و مى‌گويد كه: عافاكم اللَّه، و اگرچه يكى باشد؛ زيرا كه غير او با او است» (يعنى فرشتگان).

٣٦٤٤/ ١١. محمد بن يحيى روايت كرده است، از محمد بن حسين كه آن را مرفوع ساخته، گفت كه: امام جعفر صادق عليه السلام مى‌فرمود كه: «سه كس‌اند كه سلام نمى‌كنند: كسى كه با جنازه‌ها راه مى‌رود، و آنكه به سوى نماز جمعه مى‌رود، و كسى كه در خانه حمام باشد».

٣٦٤٥/ ١٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از عثمان، از هارون بن خارجه، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «از جمله تواضع و فروتنى آن است كه سلام كنى، بر هر كه ملاقات كنى».

٣٦٤٦/ ١٣. احمد بن محمد، از ابن محبوب، از جميل، از ابو عبيده حذّاء، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام به گروهى گذشت و بر ايشان سلام كرد. در جواب گفتند كه: عليك السّلام و رحمه اللَّه و بركاته و مغفرته و رضوانه؛ يعنى:

[١]. و در تفسير مهيمن چند قول ديگر هست.( مترجم)