٣٥٧٥/ ٧. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از محمد بن عيسى، از بعضى از مردان خويش، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «به قرآن تفأُّل مزن»[١].

٣٥٧٦/ ٨. على بن ابراهيم، از پدرش، از صفوان، از ابن مسكان، از محمد بن ورّاق روايت كرده است كه گفت: نوشته‌اى را بر حضرت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم، كه در آن قرآنى بود كه مختّم و معشّر بود به طلا[٢]، و در آخرش يك سوره به طلا نوشته شده بود.

پس آن را به آن حضرت نمودم، و چيزى را از آن يا در آن را عيب نفرمود، مگر نوشتن قرآن را به طلا، و فرمود كه: «مرا خوش نمى‌آيد كه قرآن نوشته شود، مگر به سياهى [/ مركب‌]، چنان كه در اوّل مرتبه نوشته شده [است‌]»[٣].

٣٥٧٧/ ٩. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از محمد بن عيسى، از ياسين ضرير، از حريز، از زراره كه گفت: آن حضرت عليه السلام- يعنى امام محمد باقر يا امام جعفر صادق عليهما السلام- فرمود كه: «در ثلث دويم از ماه مبارك رمضان مصحف را مى‌گيرى، پس آن را مى‌گشايى و آن را در پيش روى خويش مى‌گذارى و مى‌گويى كه: اللَّهُمَّ انّى‌ أَسْئَلُكَ بِكِتابِكَ الْمُنْزَلِ وَما فيهِ وَفيهِ‌اسْمُكَ الاكْبَر وَأَسْمآئُكَ الْحُسْنى‌ وَما يُخافُ وَيُرْجى‌ أَنْ تَجْعَلَنى‌ مِنْ عُتَقآئِكَ مِنَ النَّارِ؛ «خداوندا! به درستى كه سؤال مى‌كنم تو را به كتاب تو كه فرو فرستاده شده است و در آن است نام تو كه بزرگ‌تر و بزرگوارتر است، و نام‌هاى تو كه نيكوتر است، و آنچه ترسيده مى‌شود و اميد داشته مى‌شود، و بگردانى مرا از جمله آزاد شدگان خود از آتش دوزخ». و دعا مى‌كنى به آنچه از برايت ظاهر شده، از هر حاجتى كه باشد».

٣٥٧٨/ ١٠. ابو على اشعرى، از محمد بن سالم، از احمد بن نضر، از عمرو بن شمر، از جابر، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر چيزى را بهارى است، و بهار قرآن، ماه مبارك رمضان است».

٣٥٧٩/ ١١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن سنان يا از غير او، از آنكه او را ذكر كرده،

[١]. و تفاُّل فال نيك زدن باشد، و حقّ، جواز آن است، چنان كه در لوامع التّنزيل بيان كرده‌ام.( مترجم)

[٢]. يعنى مهرهاى طلا بر آن نقش كرده بودند، چنان كه در حواشى قرآن مى‌بينى، يا بر سر هر آيه‌اى از آن، آيه‌اى طلاگذاشته، و عشرهاى آن را به طلا نوشته بودند. و بعضى در ترجمه اين عبارت گفته‌اند كه: خمسش و عشرش را به طلا نقش كرده بودند.( مترجم)

[٣]. و بعضى گفته‌اند: يعنى نوشتن‌[ قرآن به وسيله‌] اميرالمؤمنين عليه السلام، نه نوشتن عثمان.( مترجم)