مؤمن من، كسى است كه چيزى غير از فقر و درويشى از برايش صلاحيّت ندارد، و اگر آن را به سوى غير آن صرف كنم، هر آينه هلاك شود. و بنده من تقرّب نمى‌جويد به سوى من، به چيزى كه در نزد من دوست‌تر باشد، از آنچه بر او واجب گردانيده‌ام. و به درستى كه بنده من تقرّب مى‌جويد به سوى من، به عمل سنّتى كه بر او واجب نيست، تا آنكه او را دوست دارم.

پس هرگاه او را دوست دارم، گوش او باشم كه به آن مى‌شنود، و چشم او باشم كه به آن مى‌بيند، و زبان او باشم كه به آن سخن مى‌گويد، و دست او باشم كه به آن از روى شدّت مى‌گيرد. اگر مرا بخواند، او را اجابت كنم، و اگر از من درخواهد، به او عطا فرمايم».[١]

٢٧٤٣/ ٩. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از بعضى از اصحاب خويش، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه مؤمنى را خوار گرداند و او را حقير شمارد، از براى آنكه چيزى در دست ندارد و فقير و درويش است، خدا او را در روز قيامت، على رؤس الخلائق (يعنى در جايى كه همه آفريدگان خدا حضور داشته باشند) رسوا گرداند».

٢٧٤٤/ ١٠. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از معاويه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر آينه به حقيقت كه خداى عز و جل در شبى مرا به معراج برد و از پس پرده به سوى من وحى فرمود، آنچه وحى فرمود. و آن جناب- تعالى و تقدّس-، بدون واسطه (كه مراد از مشافهه و رو به رو است)، به من فرمود كه: يا محمد! هر كه دوستى از دوستان مرا خوار گرداند، به حقيقت كه خود را از براى من به جنگ آماده ساخته است. و هر كه با من جنگ كند، با او جنگ كنم. عرض كردم كه: اى پروردگار من! اين دوست تو كه مى‌فرمايى، مراد از آن كيست؟ زيرا كه من دانسته‌ام كه هر كه با تو جنگ كند، تو با او جنگ مى‌كنى. فرمود كه: مراد از آن، كسى است كه پيمان او را گرفته‌ام از براى تو و از براى وصّى تو و از براى ذريّه شما به ولايت، كه به ولايت شما قائل باشد و شما را دوست دارد».

٢٧٤٥/ ١١. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از ابن مسكان، از معلّى بن‌

[١]. و مخفى نماند كه اين حديث و امثال آن، از احاديث مشكله است. و بعضى از ناتمامان، به ظاهر آن متمسّك شده، پُر پوچى چند به قالب زده‌اند، و در شرح و بيان آن، كفرها گفته‌اند. و حقير، تحقيق آن را در رساله نجات‌السّالكين نموده‌ام، به وضعى كه اهل حق را خوش آيد. هر كه خواهد، به آن كتاب رجوع نمايد.( مترجم)