عرض كردم كه: اين ثواب از براى كسى است كه قرآن خوانده باشد؛ پس آنكه نتواند كه آن را بخواند، چه ثواب از براى او است؟ فرمود كه: «اى برادر بنى‌اسد! به درستى كه خدا صاحب بخشش و بزرگى و كرم است. چون آنچه را كه با او است و آن را مى‌داند، بخواند، خدا اين ثواب را به او عطا فرمايد».

٣٥١٥/ ٤. محمد بن يحيى، از محمد بن حسين، از نضر بن سويد، از خالد بن مادّ قلانسى، از ابو حمزه ثمالى، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه قرآن را ختم كند در مكّه، از جمعه تا جمعه‌اى ديگر، يا كمتر از آن، يا بيشتر، و آن را در روز جمعه ختم كند، از برايش از اجر و حسنات نوشته شود، از اوّل جمعه‌اى كه در دنيا بوده است، تا آخر جمعه‌اى كه در آن خواهد بود، و همچنين اگر در ساير روزها آن را ختم كند».

٣٥١٦/ ٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن خالد و حسين بن سعيد، هر دو، از نضر بن سويد، از يحيى حلبى، از محمد بن مروان، از سعد بن طريف، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر كه در شبى ده آيه را بخواند، از جمله غافلان و بى‌خبران نوشته نشود، و هر كه پنجاه آيه را بخواند، از جمله ذاكران نوشته شود، و هر كه صد آيه را بخواند، از قانتان- يعنى عابدان- نوشته شود، و هر كه دويست آيه را بخواند، از جمله خاشعان نوشته شود، و هر كه سيصد آيه را بخواند، از رستگاران نوشته شود، و هر كه پانصد آيه را بخواند، از مجتهدان نوشته شود. و ايشان، آنانند كه در عبادت و طاعت خدا سعى و كوشش مى‌نمايند، و خود را تعب مى‌دهند. و هر كه هزار آيه را بخواند، قنطارى از نيكى از برايش نوشته شود، و قنطار، پانزده هزار مثقال است از طلا، و مثقال، بيست و چهار قيراط است، كه خُردتر آن، مانند كوه احد است، و بزرگ‌تر آن، مثل آنچه در ميانه آسمان و زمين است».

٣٥١٧/ ٦. ابو على اشعرى، از محمد بن عبد الجبّار و محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، هر دو، از على بن حديد، از منصور، از محمد بن بشير، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت كرده‌اند، و همچنين حديث از امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود: «هر كه به حرفى از كتاب خدا گوش دهد و آن را بشنود، بى‌آنكه آن را بخواند، خدا به هر حرفى‌