جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «ابوذر به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد، و جبرئيل عليه السلام با آن حضرت بود، در صورت دحيه كلبى، و رسول خدا صلى الله عليه و آله با او خلوت كرده بود.

چون ابوذر ايشان را ديد، از رفتن به سوى ايشان باز گرديد، و سخن ايشان را نبريد.

جبرئيل عليه السلام عرض كرد كه: يا محمد! اينك، ابوذر بود كه به ما گذشت و بر ما سلام نكرد. بدان و آگاه باش! كه اگر بر ما سلام مى‌كرد، جواب او را مى‌داديم. يا محمد! به درستى كه او را دعايى است كه آن را مى‌خواند، و در نزد اهل آسمان مشهور است، و چون من به آسمان بالا روم، او را از آن دعا سؤال كن. پس چون جبرئيل عليه السلام به آسمان بالا رفت، ابوذر به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: اى ابوذر! چه تو را منع كرد از آنكه بر ما سلام كرده باشى، در هنگامى كه به ما گذشتى؟ عرض كرد كه: يا رسول اللَّه! گمان كردم كه آنكه با تو بود، دحيه كلبى است كه به جهت پاره‌اى از كارهاى خود با او خلوت كرده‌اى. حضرت فرمود كه:

اى ابوذر! آنكه ديدى، جبرئيل بود و گفت كه: اگر بر ما سلام مى‌كرد، او را جواب مى‌داديم.

چون ابوذر دانست كه او جبرئيل عليه السلام بوده، آن قدر كه خدا مى‌خواست از پشيمانى، بر او داخل شد، از آنجا كه سلام نكرده بود. بعد از آن، رسول خدا صلى الله عليه و آله به ابوذر فرمود كه: چيست آن دعايى كه تو آن را مى‌خوانى؟ پس به حقيقت كه جبرئيل مرا خبر داد كه تو را دعايى است كه آن را مى‌خوانى و در آسمان مشهور است. ابوذر عرض كرد: آرى، يا رسول اللَّه! مى‌گويم كه:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْأَمْنَ وَ الْإِيمَانَ بِكَ، وَ التَّصْدِيقَ بِنَبِيِّكَ، وَ الْعَافِيَةَ مِنْ جَمِيعِ الْبَلَاءِ، وَ الشُّكْرَ عَلَى الْعَافِيَةِ، وَ الْغِنى‌ عَنْ شِرَارِ النَّاسِ؛ خداوندا! به درستى كه من سؤال مى‌كنم تو را ايمنى و ايمان، و تصديق كردن به پيغمبر تو، و عافيت از همه زحمت‌ها، و شكر بر عافيت، و بى‌نيازى از بدهاى، از مردمان».

٣٤٦٣/ ٢٦. على، از پدرش، از ابن محبوب، از هشام بن سالم، از ابو حمزه روايت كرده است كه گفت: اين دعا را از حضرت ابو جعفر، محمد بن على باقر عليهما السلام، فرا گرفتم. و ابوحمزه گفت كه: حضرت باقر عليه السلام، اين دعا را جامع مى‌ناميد، و دعا اين است كه: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ، أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ ... فَاغْفِرْهُ لِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ؛ به نام خداى بخشاينده مهربان. گواهى مى‌دهم كه نيست خدايى، مگر خداى تنها كه نيست شريكى از برايش، و گواهى مى‌دهم كه محمد، بنده او و فرستاده او است. ايمان آوردم به خدا و به همه‌