دانايى. تمام شد نور تو، پس راه نمودى و گشودى دست خود را، پس عطا فرمودى، پروردگار ما! روى تو كريم‌ترين روى‌ها است، و سويت بهترين سوى‌ها است، و بخشش تو زيادترين بخشش‌ها و سازگارترين آنها است. فرمانبردار مى‌شوى، پروردگار ما! پس مزد مى‌دهى و نافرمانى مى‌شوى، پروردگار ما! پس مى‌آمرزى كسى را كه مى‌خواهى، اجابت مى‌كنى بيچارگان را، برمى‌دارى بدى را، و مى‌پذيرى توبه را، و عفو مى‌كنى از گناهان. جزا داده نمى‌شود نعمت‌هاى تو، و شمرده نمى‌شود نعمت‌هاى تو، و نمى‌رسد به ستايش تو گوينده‌اى.

خداوندا! صلوات فرست بر محمد و آل محمد، و شتاب ده بردن اندوه ايشان را، و خوشى ايشان و راحت ايشان و شادى ايشان، و بچشان به من مزه بردن اندوه ايشان را، و نابود گردان دشمنان ايشان را، از پرى و آدميان، و بده به ما در دنيا خوبى را، و در آخرت خوبى را، و نگاه دار ما را از عذاب آتش، و بگردان ما را از كسانى كه نيست ترسى بر ايشان، و نه ايشان اندوهناك مى‌شوند، و بگردان مرا از كسانى كه صبر كردند و بر پروردگارشان توكّل مى‌كنند، و ثابت بدار مرا به گفتار پا بر جا در زندگى دنيا و در آخرت، و بركت ده مرا در زندگى و مردگى و جاى ايستادن و زنده شدن و شمار و ترازو و ترس‌هاى روز قيامت، و سالم بدار مرا بر صراط و بگذران مرا بر آن، و روزى كن به من علم سودمند و يقين راست و پرهيزگارى و نيكوكارى و پارسايى و ترس از تو، و بيمى كه برساند مرا نسبت به تو، در حالى كه نزديك باشيم و دور نگرداند مرا، و دوست دار مرا و دشمن مدار مرا، و متوجّه شو مرا و فرو مگذار مرا، و بده به من از همه خوبى دنيا و آخرت، آنچه را كه دانسته‌ام از آن، و آنچه ندانسته‌ام، و پناه ده مرا از بدى همه آن، به تمامه، و آنچه دانسته‌ام از آن، و آنچه ندانسته‌ام».

٣٤٥٦/ ١٩. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از فضّالة بن ايّوب، از معاوية بن عمّار كه گفت: به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه: چرا مرا به دعايى مخصوص نمى‌سازى؟ (يا آيا مرا به دعايى مخصوص نمى‌سازى؟) فرمود: «آرى. بگو: يَا وَاحِدُ، يَا مَاجِدُ ... وَ لَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ؛ اى يكتا! اى بزرگوار! اى يگانه! اى پناه نيازمندان! اى كسى كه نزاد و زاده نشد و نبود او را همتا هيچ‌كس! اى ارجمند! اى گرانمايه! اى بخشاينده! اى شنونده دعاها! اى بخشنده‌تر كسى كه از او سؤال شده! و اى بهتر كسى كه عطا كرده! اى خدا! اى خدا! اى خدا! گفته‌اى، و هر آينه به‌