٣٤٣٦/ ١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از آنكه او را ذكر كرده، از عبد اللَّه بن سنان، از ابان بن تغلب، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «مى‌گويى:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَ لَمْ يَسْأَلِ الْعِبَادُ مِثْلَكَ ... يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ؛ خداوندا! به درستى كه من سؤال مى‌كنم تو را، و سؤال نكرده از بندگان، مانند تو را. سؤال مى‌كنم تو را به حقّ محمد، پيغمبر تو و فرستاده تو، و ابراهيم، دوست تو و برگزيده تو، و موسى، هم‌سخن تو و هم‌راز تو، و عيسى، سخن تو و روح تو، و سؤال مى‌كنم تو را به نام‌هاى ابراهيم، و تورات موسى، و زبور داود، و انجيل عيسى، و قرآن محمد، صلوات فرست خدا بر او و آل او، و به هر پيغام نهانى كه پيغام داده‌اى آن را، و قضايى كه روان ساخته‌اى آن را، و حقّى كه حكم كرده‌اى آن را، و بى‌نيازى كه بى‌نياز گردانيده‌اى آن را، و گمراهى كه راه نموده‌اى او را، و سائلى كه بخشنده‌اى او را، و سؤال مى‌كنم تو را به نام تو، كه نهاده‌اى آن را بر شب، پس تار شده، و به نام تو، كه نهاده‌اى آن را بر روز، پس روشن گرديده، و به نام تو، كه نهاده‌اى آن را بر زمين، پس آرام گرفته، و ستون نهاده‌اى به آن آسمان‌ها را، پس به خود ايستاده، و نهاده‌اى آن را بر كوه‌ها، پس ثابت شده، و به نام تو، كه پراكنده كرده‌اى به آن روزى‌ها را، و سؤال مى‌كنم تو را به نام تو، كه زنده مى‌گردانى به آن مردگان را، و سؤال مى‌كنم تو را به بندگاه‌هاى عزّت از عرش تو، و پايان رحمت از كتاب تو. سؤال مى‌كنم تو را كه صلوات فرستى بر محمد و آل محمد، و آنكه روزى كنى مرا حفظ كردن قرآن و انواع علم و دانش، و آنكه ثابت گردانى آنها را در دل من و گوش من و چشم ديده من، و آنكه آميزش دهى به آنها گوشت مرا و خون من و استخوان‌هاى من و مغز من، و كار فرمايى به آنها شب من و روز من به رحمت خود و قدرت خود.

به درستى كه نيست نيرومندى و نه توانايى، مگر به تو، اى زنده! اى پاينده!».

و گفته است كه در حديث ديگر اين زيادتى است كه: «وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي دَعَاكَ ... وَ بِعَظَمَتِكَ وَ أَرْكَانِكَ؛ و سؤال مى‌كنم تو را به نام تو، كه خوانده‌اند تو را به آن بندگان تو، كه مستجاب كرده‌اى از براى ايشان و پيغمبران تو. پس آمرزيده‌اى ايشان را و رحم كرده‌اى بر ايشان. و سؤال مى‌كنم تو را به هر نامى كه فرو فرستاده‌اى آن را در كتاب خود، و به نامت كه آرام گرفته به آن عرش تو، و به نام تو كه يكتاى يگانه، تنهاى طاق برتر است، كه پر مى‌كند