مى‌خواند: «اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ ... وَ مُرَافَقَةَ الْأَنْبِيَاءِ؛ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ؛ خداوندا! اى پروردگار ما! تو را است ستايش، تويى يگانه به توانايى و سلطنت و حجّت استوار، و تو را است ستايش، تويى برتر به ارجمندى و بزرگوارى و زِبَر آسمان‌ها و عرش بزرگ. پروردگار ما! و تو را است ستايش، تويى اكتفاكننده به دانش خود، و محتاج است به سوى تو، هر خداوند دانش.

پروردگار ما! تو را است ستايش، اى فرودآورنده آيه‌ها و ياد بزرگ! پروردگار ما! پس تو را است ستايش به آنچه آموزانيده‌اى ما را از حكمت و قرآن بزرگ هويدا.

خداوندا! تو تعليم داده‌اى به ما آن را پيش از رغبت ما در تعليم آن، و مخصوص ساخته‌اى ما را به آن، پيش از رغبت ما به نفع آن. خداوندا! پس هر گاه باشد اين، منّت و عطايى از تو، و فضل و بخشش و نرمى با ما، و مهربانى از براى ما، و منّت نهادن بر ما از غير نيرومندى ما، و نه چاره ما و نه توانايى ما، خداوندا! پس دوست گردان به سوى ما خوبى خواندن آن را، و حفظ كردن آيه‌هاى آن، و گرويدن به متشابه آن، و عمل كردن به حكم آن، و سببى در تأويل آن، و هدايت در تدبير آن، و بينايى به نور آن.

خداوندا! و چنان كه فرو فرستاده‌اى آن را شفا از براى دوستانت، و بدبختى بر دشمنانت، و كورى بر اهل گناهت، و روشنى از براى اهل فرمان‌برداريت، خداوندا! پس بگردان آن را از براى ما حصارى از عذابت، و پناهى از خشمت، و بازدارنده‌اى از نافرمانيت، و نگاه داشتن از غضبت، و رهنمايى بر طاعت خود، و نورى، در روزى كه ملاقات كنيم تو را، روشنى طلبيم به آن در ميان خلق تو، و بگذريم به آن بر صراط تو، و راه يابيم به آن به سوى بهشت تو.

خداوندا! به درستى كه پناه مى‌بريم به تو از بدبختى در بر داشتن آن، و كورى از دانستن آن، و ميل كردن از حكم آن، و در گذشتن از مقصود آن، و كوتاهى كردن در نزد حق آن.

خداوندا! بردار از ما سنگينى آن را، و واجب گردان از براى ما مزد آن را، و الهام كن به ما شكر آن را، و بگردان ما را كه مراعات كنيم آن را، و حفظ نماييم آن را. خداوندا! بگردان ما را كه پيروى كنيم حلال آن را، و دورى كنيم حرام آن را، و به پا داريم حدهاى آن را، و به جا آوريم واجب‌هاى آن را. خداوندا! روزى كن ما را شيرينى در خواندن آن، و خرّمى در قيام به آن، و ترسيدن در ترتيل آن، و توانايى در كار فرمودن آن، در وقت‌هاى شب و روز.

خداوندا! و شفا ده ما را از خواب به اندك، و بيدار كردن ما را در ساعت شب، از خفتن خفتگان، و آگاه [/ بيدار] ساز ما را از آن زمان‌ها كه مستجاب مى‌شود در آنها دعا از