سؤال مى‌كنم تو را از روزى تو كه حلال است»، پس حضرت باقر عليه السلام فرمود كه: قوت و روزى پيغمبران را خواستى، بگو كه: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ رِزْقاً وَاسِعاً طَيِّباً مِنْ رِزْقِكَ؛ خداوندا! به درستى كه من سؤال مى‌كنم تو را روزى فراخ پاكيزه را، از روزى تو».

٣٣٧٠/ ٩. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از احمد بن محمد بن ابى‌نصر كه گفت: به خدمت امام رضا عليه السلام عرض كردم كه: فداى تو گردم! خداى عز و جل را بخوان و دعا كن، كه حلال را روزى من گرداند. حضرت فرمود: «آيا مى‌دانى كه حلال چيست؟» عرض كردم: به درستى كه آن‌چه در نزد ما است و به آن اعتقاد داريم، كسب طيّب و پاكيزه است. فرمود كه: «حضرت على بن الحسين عليهما السلام مى‌فرمود كه: حلال، قوت برگزيدگان است. بعد از آن فرمود: بگو كه: أَسْأَلُكَ مِنْ رِزْقِكَ الْوَاسِعِ؛ سؤال مى‌كنم تو را از روزى تو كه وسعت داده شده».

٣٣٧١/ ١٠. از او، از بعضى از اصحابش، از مفضّل بن مزيد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «بگو: اللَّهُمَّ أَوْسِعْ عَلَيَّ فِي رِزْقِي، وَامْدُدْ لِي فِي عُمُرِي، وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ تَنْتَصِرُ بِهِ لِدِينِكَ، وَلَا تَسْتَبْدِلْ بِي غَيْرِي؛ خداوندا! وسعت ده بر من در روزى من، و بكش از برايم در عمر من، و بگردان مرا از كسانى كه انتقام مى‌كشى به او از براى دين خود، و بدل مكن به من غير مرا».

٣٣٧٢/ ١١. از او، از امام موسى كاظم عليه السلام دعايى در باب روزى روايت است: «يَا أَللَّهُ يَا ألَلَّهُ يَا اللَّهُ ... وَأَنْ تَبْسُطَ عَلَيَّ مَا حَظَرْتَ مِنْ رِزْقِكَ؛ اى خدا! اى خدا! اى خدا! سؤال مى‌كنم تو را به حقّ كسى كه حقّش بر تو بزرگ است، كه صلوات فرستى بر محمد و آل محمد، و آنكه روزى كنى مرا، عمل كردن به آن‌چه تعليم داده‌اى به من از شناختن حقّ تو، و آنكه بگشايى بر من، آن‌چه را كه منع كرده‌اى از روزى خود».

٣٣٧٣/ ١٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از محمد بن عبدالحميد عطّار، از يونس بن يعقوب، از ابوبصير كه گفت: به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه: ما روزى را كاهل شمرده‌ايم و دير به ما مى‌رسد؛ پس حضرت در خشم شد.

بعد از آن فرمود كه: «بگو: اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَكَفَّلْتَ بِرِزْقِي وَرِزْقِ كُلِّ دَابَّةٍ، فَيَا خَيْرَ مَنْ دُعِيَ، وَيَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ، وَيَا خَيْرَ مَنْ أَعْطى‌، وَيَا أَفْضَلَ مُرْتَجًى، افْعَلْ بِي كَذَا وَكَذَا؛ خداوندا! به درستى كه تو [خود را] پابند كرده‌اى به روزى من و روزى هر جنبنده‌اى. پس اى بهتر كسى كه خوانده‌شده!