٣٣٥٨/ ٩. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از معاويه بن عمّار روايت كرده است كه گفت: هر كه در عقب نماز فريضه، سه مرتبه بگويد كه: «يَا مَنْ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ، وَلَا يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ أَحَدٌ غَيْرُهُ؛ اى آنكه مى‌كند آن‌چه مى‌خواهد، و نمى‌كند آن‌چه بخواهد كسى غير او»، بعد از آن سؤال كند، آن‌چه سؤال كند، به او عطا شود.

٣٣٥٩/ ١٠. حسين بن محمد، از احمد بن اسحاق، از سعدان، از سعيد بن يسار روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «چون نماز مغرب را به جا آورى، دستت را بر پيشانيت بمال و سه مرتبه بگو: بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَاإِلهَ إِلَّا هُوَ، عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ؛ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّي الْهَمَّ وَالْغَمَّ وَالْحَزَنَ؛ به نام خدايى كه نيست خدا، مگر او كه داناى نهانى و آشكار است. بخشاينده مهربان. خداوندا! ببر از من غم گدازنده و اندوه من».

٣٣٦٠/ ١١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از محمد جعفى، از پدرش، از ابوعبداللَّه عليه السلام روايت كرده است كه گفت: چنان بودم كه بسيارى از اوقات از چشم مى‌ناليدم و درد داشت؛ پس اين را به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام شكايت كردم. فرمود: «آيا نمى‌خواهى كه دعايى را به تو تعليم كنم كه از براى دنيا و آخرتت نافع باشد، و كافى باشد از براى درد چشمهايت». عرض كردم: بلى، مى‌خواهم. فرمود كه: «در عقب نماز صبح و عقب نماز شام، مى‌گويى كه: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ ... وَالشُّكْرَ لَكَ أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي؛ خداوندا! به درستى كه من سؤال مى‌كنم از تو به حق محمد و آل محمد بر تو. صلوات فرست بر محمد و آل محمد، و قرار ده روشنى را در چشم من، و بينايى در دين من، و يقين در دل من، و پاكى و پاكيزگى در كار من، وسلامتى در جان من، و گشادگى بر روزى من، و شكر از براى تو هميشه، مادام كه باقى گذارى مرا».

٣٣٦١/ ١٢. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير روايت كرده است كه گفت: حديث كرد مرا ابوجعفر شامى، گفت كه: حديث كرد مرا مردى در شام كه او را هلقام مى‌گفتند، گفت كه: به خدمت حضرت امام موسى كاظم عليه السلام آمدم و به آن حضرت عرض كردم كه: فداى تو گردم! دعايى به من تعليم فرما كه جامع مطالب دنيا و آخرت باشد، و مختصر كن. فرمود

[١]. مترجم سوره‌ها و آيه‌هاى اشاره شده در حديث را به تفصيل بيان و ترجمه كرده است.