امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه: در شبى، پسرى از آن حضرت به خدمتش آمد و به آن حضرت عرض كرد كه: اى پدر بزرگوار! مى‌خواهم كه بخوابم. فرمود كه: «اى فرزند دلبند من! بگو كه: أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ ... اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ؛ گواهى مى‌دهم به اينكه نيست خدايى، مگر خدا، و اينكه محمد، صلوات فرستد خدا بر او وبر آل او، بنده او و فرستاده او است. پناه مى‌برم به بزرگى خدا، و پناه مى‌برم به ارجمندى خدا، و پناه مى‌برم به توانايى خدا، و پناه مى‌برم به بزرگوارى خدا، و پناه مى‌برم به سلطنت خدا. به درستى كه خدا بر هر چيزى توانا است. و پناه مى‌برم به گذشت خدا، و پناه مى‌برم به آمرزش خدا، و پناه مى‌برم به رحمت خدا از بدى هر حيوان زهردار و جنبنده زمين، و از بدى هر جنبنده خُرد يا بزرگ در شب يا روز، و از بدى فاسقان عرب و عجم، و از بدى آتش‌ها كه از آسمان افتد و يا تگرگ. خداوندا! صلوات فرست بر محمد، بنده خود و فرستاده خود».

معاويه گفت كه: پس آن كودك، در نزد ذكر پيغمبر صلى الله عليه و آله، الطيّب المبارك مى‌گفت. (و احتمال دارد كه معنى اين باشد كه آن كودك پاكيزه، در نزد ذكر پيغمبر صلى الله عليه و آله، المبارك مى‌گفت).

حضرت فرمود: «آرى، اى فرزند دلبند من! الطيّب المبارك»[١].

٣٣٢٥/ ٩. على بن ابراهيم، از پدرش، از بعضى از اصحاب خويش، از مفضّل بن عمر روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه: «اگر توانى كه شبى را به روز نياورى تا آنكه به يازده حرف تعويذ كنى، چنان كن». عرض كردم كه: مرا به آنها خبر ده.

مفضّل گفت كه: حضرت فرمود: «بگو كه: أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللَّهِ ... مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَبَرَأَ وَذَرَأَ؛ «پناه مى‌برم به ارجمندى خدا، و پناه مى‌برم به توانايى خدا، و پناه مى‌برم به بزرگوارى خدا، و پناه مى‌برم به سلطنت خدا، و پناه مى‌برم به زينت خدا، و پناه مى‌برم به دفع خدا، و پناه مى‌برم به منع خدا، و پناه مى‌برم به جمع خدا، و پناه مى‌برم به پادشاهى خدا، و پناه مى‌برم به ذات خدا، و پناه مى‌برم به فرستاده خدا، صلوات فرستد خدا بر او و آل او، از بدى آن‌چه آفريده و ترتيب داده و درست نموده»، و به اين تعويذ كن در هر زمان كه خواسته باشى».

٣٣٢٦/ ١٠. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از عثمان بن عيسى، از خالد بن نجيح كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام مى‌فرمود كه: «چون به سوى فراش خود

[١]. و بعضى در شرح اين كلام گفته‌اند كه: يعنى در نزد ذكر پيغمبر، الطّيّب المبارك بگو؛ پس بگو كه:« اللَّهُمَّ صلّ على محمد الطّيب المبارك عبدك و رسولك؛ و طيّب‌به معنى پاك و پاكيزه و مبارك وپرخير و پرمنفعت است.( مترجم)