يا خورده‌شده درنده، يا مردن ناگهانى، يا به چيزى از انواع مردن‌هاى بد، وليكن بميران مرا بر فراش خودم، در فرمانبردارى تو و فرمانبردارى رسول تو، صلوات فرستد خدا بر او و آل او، در حالتى كه يابنده حق باشم و خطاكننده نباشم، يا در آن صفى كه وصف كردى ايشان را در كتاب خود، كه گويى ايشان بنيادى هستند مرصوص [واستوار]. پناه مى‌دهم خودم را و فرزندانم و آن‌چه روزى كرده مرا پروردگارم، به اين گفتار كه بگو: پناه مى‌برم به پروردگار از بدى آن‌چه آفريده، و از بدى هر شبِ درآينده، چون درآيد، و از بدى درندگان در كوه‌ها، و از بدى حسدبرنده، چون حسد برد، و پناه مى‌دهم خودم را و فرزندانم و آن‌چه روزى كرده مرا پروردگارم، به اين گفتار كه بگو: پناه مى‌برم به پروردگار مردم، پادشاه مردم، خداى مردم، از بدى وسواس‌كننده باز پس رونده، كه وسواس مى‌كند در سينه‌هاى مردم از جن و انس». و مى‌فرمود كه: «الْحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ ما خَلَقَ اللَّهُ ... فِى الْاهْلِ وَالْمالِ وَالْوَلَدِ: «ستايش از براى خدا به شماره آن‌چه آفريد خدا، و ستايش از براى خدا مانند آن‌چه آفريد خدا، و ستايش از براى خدا به پُرى آن‌چه آفريد خدا، و ستايش از براى خدا به عدد و كثرت كلماتش، و ستايش از براى خدا به وزن عرش او، و ستايش از براى خدا به اندازه خشنودى او. نيست خدايى، مگر خدا كه بردبار و صابر است، و نيست خدا، مگر خدا كه بلندمرتبه و بزرگ است. منزّه مى‌شمارم خداوند كه پروردگار آسمان‌ها و زمين‌ها است، و آن‌چه ميان اين دو است، و پروردگار عرش بزرگ. خداوندا! به درستى كه من پناه مى‌برم به تو، از دريافتن بدبختى و از شماتت دشمنان، و پناه مى‌برم به تو، از درويشى و سنگينى، وپناه مى‌برم به تو، از بدى نگريستن در اهل و مال و فرزند»، و ده مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات مى‌فرستاد».

٣٢٩٢/ ١٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد و احمد بن محمد و على بن ابراهيم، از پدرش، هر دو از حسن بن محبوب، از مالك بن عطيّه، از ابوحمزه ثمالى، از حضرت امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: «هيچ بنده‌اى نيست كه چون صبح كند، پيش از طلوع آفتاب، بگويد: اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبيراً سُبْحانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصيلًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ كَثيراً لاشَريكَ لَهُ وَصَلَّى اللَّهُ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَالِهِ؛ «خدا بزرگ‌تر است. خدا بزرگ‌تر است، در حالتى كه پاك و منزّه مى‌شمارم خدا را در بامداد و شبانگاه، و ستايش از براى خدا است [كه‌] پروردگار عالميان است، ستايش بسيار. نيست شريكى از برايش. صلوات فرستد خدا بر محمد و آل او»، مگر آنكه فرشته‌اى به سوى اين كلمات مبادرت كند، و اينها را در اندرانِ‌