پادشاه، به غايت پاكيزه، بى‌عيب، بى‌آفت، ايمن‌كننده، نگهبان، ارجمند، (يا غالب)، بزرگوار، بلندمرتبه. به درستى كه منم خداى تقديركننده آفريننده نگارنده. مرا است نام‌هاى نيكوتر. به درستى كه منم خدا، بزرگ و برتر از همه».

راوى مى‌گويد: بعد از آن حضرت صادق عليه السلام از پيش خود فرمود: «و كبريا و بزرگوارى به منزله رداى آن جناب است. پس هر كه چيزى از آن را با او منازعه كند، خدا او را در آتش دوزخ نگونسار سازد و به زودى دراندازد». بعد از آن فرمود كه: «هيچ بنده مؤمنى نيست كه اينها را بخواند، در حالى كه روى دلش به خداى- تعالى- باشد، مگر آنكه خدا حاجت او را برآورد. و اگر بدبخت باشد، اميد دارم كه نيك‌بخت گردد».

٣٢٦١/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از ابن‌فضّال، از عبداللَّه بن بكير، از عبداللَّه بن اعين، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «به درستى كه خداى- تعالى- در هر روز و هر شب، سه مرتبه خود را به بزرگى ياد مى‌كند. پس هر كه خدا را به بزرگى ياد كند، به آن‌چه خدا خود را به آن تمجيد و تعظيم نموده، بعد از آن در حال شقاوت و بدبختى باشد، خداى- تعالى- او را به سوى سعادت و نيك‌بختى بگرداند. مى‌فرمايد كه:

أَنْتَ اللَّهُ لاالهَ الّا أَنْتَ ... الْكَبيرُ وَالْكِبرِيآءُ رِداؤُكَ؛ تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو كه پروردگار جهانيانى. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو كه مهربان و بخشاينده‌اى. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو كه ارجمند يا غالب و بزرگى. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو كه پادشاه روز جزايى. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو كه آمرزگار بخشاينده‌اى.

تويى خدا و نيست خدايى، مگر تو كه غالب و درست‌كردارى. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو. از تو است آغاز آفريده‌ها و به سوى تو برمى‌گردد. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو، نيست نشده‌اى و نيست نخواهى شد. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو كه آفريننده‌اى خوبى و بدى را. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو كه آفريننده بهشت و دوزخى. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو يگانه‌پناه نيازمندان، كه نزاد و زاده نشد و نبود او را همتا هيچ‌كس. تويى خدا كه نيست خدايى، مگر تو كه پادشاهى به غايت پاكيزه بى‌عيب بى‌آفت ايمن‌كننده، نگهبان، ارجمند (يا غالب)، بزرگوار، بلندمرتبه. پاك مى‌شمارم خدا را از آن‌چه شريك مى‌سازند. او است خداى اندازه‌ها نماينده، آفريننده نگارنده. او را است نام‌هاى نيكوتر. به پاكى ياد مى‌كند او را آن‌چه كه در آسمان‌ها و زمين است، و او