تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٤٠١
عرض كردم كه: چه كنم و به چه وضع بايد كرد؟ فرمود: «سه روز خود را اصلاح كن»، و گمان دارم او را كه فرمود: «و روزه بگير و غسل كن، و تو با او به سوى دشت بيرون رو و انگشتان خود را از دست راستت در انگشتان او درآور. بعد از آن او را انصاف بده و به خود آغاز كن:
الَلَّهُمَّ رَبَّ السَّمواتِ السَّبْعِ ... أَوْ عَذاباً أَليماً؛ «خداوندا! اى پروردگار آسمانهاى هفتگانه و پروردگار زمينهاى هفتگانه! داناى نهانى و آشكار! اى مهربان بخشاينده! اگر هست ابومسروق[١] كه انكار كرده باشد حقى را و ادعا نموده باشد باطلى را، پس فرو فرست بر او بلايى را از آسمان يا عذابى دردناك (يا دردآورنده)». بعد از آن نفرين را بر او برگردان و بگو:
وَانْ كانَ فُلانٌ جَحَدَ حَقّاً وَادَّعى باطِلًا فَأَنْزِلْ عَلَيْهِ حُسْباناً مِنَ السَّمآءِ أَوْ عَذاباً أَليماً؛ و اگر باشد فلانى كه انكار كرده باشد حقّى را و ادّعا نموده باشد باطلى را، پس فرو فرست بلايى از آسمان يا عذابى دردناك (يا دردآورنده)».
بعد از آن حضرت به من فرمود: «به درستى كه تو درنگ نخواهى كرد كه اين را در او مىبينى. پس به خدا سوگند كه هيچ آفريدهاى را نيافتم كه مرا به سوى آن اجابت كند».
٣٢٥٦/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند، از سهل بن زياد، از اسماعيل بن مهران، از ابوالشّكر مخلد، از ابوحمزه ثمالى، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: «ساعتى كه در آن مباهله مىشود، مابين طلوع صبح است تا طلوع آفتاب».
چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد بن محمد بن خالد، از محمد بن اسماعيل، از ابوالشّكر مخلد، از ابوحمزه، از امام محمد باقر عليه السلام مثل اين را روايت كردهاند.
٣٢٥٧/ ٣. احمد، از بعضى از اصحاب ما در باب مباهله روايت كرده است كه گفت:
«انگشتان خود را در انگشتان او درمىآورى و بعد از آن مىگويى: اللَّهُمَّ انْ كانَ فُلانٌ جَحَدَ حَقّاً وَأَقَرَّ بِباطِلٍ فَأَصِبْهُ بِحُسْبانٍ مِنَ السَّمآءِ أَوْ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدَكَ: «خداوندا! اگر هست فلانى كه انكار كرده باشد حقى را و اقرار كرده باشد به باطلى، پس برسان به او بلايى از آسمان يا عذابى كه از نزد تو رسد. و هفتاد مرتبه با او ملاعنه مىكنى و يكديگر را نفرين مىنماييد».
٣٢٥٨/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابنمحبوب، از ابوالعبّاس، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه در باب مباهله فرمود كه: «انگشتان خود را در
[١]. در نسخه مترجم،« ابومسترق» است.