منصور بن عبّاس، از سعيد بن جناح كه گفت: حديث كرد مرا ابومسعود از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: هر كه چون صبح كند، چهار مرتبه بگويد كه: «الْحَمْدلِلَّهِ رَبِّ العالَمينَ»، به حقيقت كه شكر آن روز را به جا آورده. و هر كه چون شام كند، چهار مرتبه اين را بگويد، به حقيقت كه شكر آن شب را به جا آورده».

٣٢١٩/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از على بن حسّان، از بعضى از اصحابش، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر دعايى كه پيش از آن يا در آن تمجيد يا تحميدى نباشد، آن دعا دم‌بريده و ناتمام است. و جز اين نيست كه تمجيد يا تحميد است، و بعد از آن ثنا». عرض كردم كه: نمى‌دانم كه از تحميد و تمجيد، چه چيز مُجزى [كافى‌] است؟

فرمود كه: «مى‌گويى: اللَّهُمَّ أَنْتَ الْاوَّلُ ... وَأَنْتَ الْعَزيزُ الحَكيمُ: خداوندا! تويى اوّل، پس نيست پيش از تو چيزى و تويى آخر، پس نيست بعد از تو چيزى و تويى هويدا، پس نيست زبر تو چيزى و تويى داناى نهان، پس نيست نزديك‌تر از تو چيزى و تويى ارجمند درست‌كردار».

٣٢٢٠/ ٧. و به همين اسناد، مروى است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از كمتر چيزى كه از تسبيح، مُجزى است؟ فرمود: «مى‌گويى: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى‌ عَلا ... وَهُوَ عَلى‌ كُلِّ شَيْئٍ قَديرٌ: ستايش مر خدايى راست كه برترى جست، پس غالب شد. و ستايش مر خدايى راست كه مالك شد، پس توانا شد. و ستايش مر خدايى راست كه نهان را سرشت، پس مطلع شد. و ستايش مر خدايى راست كه زنده مى‌گرداند مرده‌ها را و مى‌ميراند زنده‌ها را، و او بر هر چيزى توانا است».

باب در بيان ثواب استغفار

٢٨. باب در بيان ثواب استغفار[١]

٣٢٢١/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا فرمود كه: بهترين دعا استغفار است».

٣٢٢٢/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از حسين بن سيف، از ابوجميله، از عبيد بن زراره كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «چون بنده استغفار

[١]. و استغفار، آمرزش خواستن است از خداى- تعالى- به هر وضعى كه باشد.( مترجم)