تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٣٦٩
جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «شيعيان ما آنانند كه چون خلوت كنند، بسيار خدا را ذكر كنند».
٣٢٠٠/ ٣. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد و چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند، از احمد بن محمد هر دو، از حسن بن على وشّا، از داود بن سرحان، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه خدا را بسيار ياد كند، خدا او را دوست دارد. و هر كه بسيار خدا را ياد كند، دو برات بيزارى از برايش نوشته شود: يكى برات بيزارى از آتش دوزخ، و ديگرى برات بيزارى از نفاق».
٣٢٠١/ ٤. احمد بن محمد بن عيسى، از على بن حكم، از سيف بن عميره، از بكر بن ابىبكر، از زرارة بن اعين، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «تسبيح حضرت فاطمه زهرا- عليهاالسّلام- از جمله ذكر بسيارى است كه خداى- تعالى- فرموده كه: «اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثيراً»[١]».
از او، از على بن حكم، از سيف بن عميره، از ابواسامه زيد شحّام و منصور بن حازم و سعيد اعرج، از امام جعفر صادق عليه السلام مثل اين روايت است.
٣٢٠٢/ ٥. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از وشّاء، از داود حمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه ذكر خداى- تعالى- را بسيار كند، خدا او را در بهشت خود سايه دهد و در سايه آن درآورد».
باب در بيان آنكه صاعقه به ذاكر نمىرسد
٢٣. باب در بيان آنكه صاعقه[٢] به ذاكر نمىرسد
٣٢٠٣/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن اسماعيل، از محمد بن فضيل، از ابوالصّباح كنانى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:
«مؤمن به هر نوعى از مردن مىميرد، مگر صاعقه كه او را فرا نمىگيرد، و حال آنكه او خداى- تعالى- را ذكر كند».
٣٢٠٤/ ٢. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابنابىعمير، از ابناذينه، از بريد بن معاويه عجلى روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «صاعقهها به ذاكر نمىرسد». بريد گفت كه: عرض كردم كه: ذاكر كيست و چه صفت دارد؟ فرمود: «هر كه
[١]. احزاب، ٤١.
[٢]. وصاعقه، آتشى است كه از آسمان افتد.