٣١٤٤/ ٤. و از او، از ابن‌فضّال، از ثعلبه، از معاويه بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام مثل اين را روايت است، مگر اينكه فرمود: «بعد از آن، ثنا است. بعد از آن، اعتراف به گناه».

٣١٤٥/ ٥. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از حسين بن على، از حمّاد بن عثمان، از حارث بن مغيره روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «چون خواهى كه دعا كنى، خداى- تعالى- را به بزرگى ياد كن و او را حمد كن و تسبيح و تهليل او بگو و بر او ثنا كن، و بر پيغمبر خدا محمد صلى الله عليه و آله صلوات بفرست، بعد از آن سؤال كن تا عطا شوى».

٣١٤٦/ ٦. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان، از عيص بن قاسم روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: «چون يكى از شما خواهد كه حاجت را طلب كند، بايد كه بر پروردگار خويش ثنا كند و او را مدح گويد. پس به درستى كه مرد چون حاجتى را از پادشاهى طلب كند، از براى او مهيّا و آماده مى‌كند از سخن، بهترينِ آن‌چه را كه بر آن قدرت دارد، كه او را به آن ستايش كند. پس چون حاجتى را طلب كنيد، اوّل خداى عزيز جبّار را به بزرگى ياد نماييد و او را مدح كنيد و بر او ثنا گوييد. مى‌گويى كه: يا أَجْوَدَ مَنْ أَعْطى‌ ... يا سَميعُ يا بَصيرُ: «اى بخشنده‌تر كسى كه عطا كرده! و اى بهتر كسى كه از او سؤال شده! اى رحمت‌كننده‌تر كسى كه از او رحمت شده! اى كسى كه پناه نيازمندان است! كسى كه نزاد و زاده نشد و نبود او را به تا هيچ‌كس. اى آنكه فرانگرفته است زنى را و نه فرزندى! اى آنكه مى‌كند آن‌چه را كه مى‌خواهد، و حكم مى‌كند آن‌چه را كه اراده مى‌فرمايد، و مقدّر مى‌كند آن‌چه را كه دوست دارد! اى كسى كه حائل و مانع مى‌شود در ميان مرد و دل او! اى آنكه او در نظرگاه بالاتر است! اى آنكه نيست چون او بر صفات او چيزى! اى شنوا! اى بينا!».

و بسيار از نام‌هاى خداى- تعالى- را مذكور ساز. پس به درستى كه نام‌هاى خدا بسيار است. و صلوات بر محمد و آل محمد بفرست و بگو كه: اللَّهُمَّ أَوْسِعْ عَلَىَّ ... عَلَى الْحَّجِ وَالْعَمْرَة:

«خداوندا! فراخ گردان بر من از روزى خود كه حلال است، آن‌چه را كه باز دارم به آن روى خود را، و برسانم به آن از خود امانتم را، و پيوند كنم به آن رحمم را، و باشد ياور از برايم بر گزاردن حج و عمره».

مردى داخل مسجد شد. پس دو ركعت نماز به جا آورد و از خداى- تعالى- حاجتى را سؤال كرد. پس رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: اين بنده بر پروردگار خويش تعجيل كرد.