كه گفت: شنيدم از امام موسى كاظم عليه السلام كه مى‌فرمود: «به درستى كه دعا رد مى‌كند آن‌چه را كه مقدّر شده و آن‌چه را كه مقدّر نشده». عرض كردم كه: آن‌چه مقدّر شده، آن را شناخته و معنى آن را دانسته‌ام، پس بيان فرما كه آن‌چه مقدّر نشده چيست؟ فرمود كه: «چنان مى‌شود كه بعد از اين نباشد و مقدّر نشود».

٣٠٧٩/ ٣. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان، از بسطام زيّات، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «به درستى كه دعا قضا را رد مى‌كند، و حال آنكه آن قضا از آسمان فرود آمده و محكم گرديده، محكم گشتنى به غايت».

٣٠٨٠/ ٤. محمد بن يحيى، از محمد بن عيسى، از ابوهمام اسماعيل بن همام، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «حضرت على بن الحسين عليهما السلام فرمود: به درستى كه دعا و بلا با هم يار مى‌باشند و همراهى مى‌كنند تا روز قيامت؛ زيرا كه دعا بلا را رد مى‌كند، و حال آنكه بلا محكم گشته باشد، محكم گرديدنى به غايت».

٣٠٨١/ ٥. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از حسن بن على وشّاء، از امام موسى كاظم عليه السلام كه فرمود: «حضرت على بن الحسين عليهما السلام مى‌فرمود كه: دعا بلاى نازل و آن‌چه را كه نازل نشده، همه را دفع مى‌كند».

٣٠٨٢/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از حريز، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت: حضرت به من فرمود كه: «آيا نمى‌خواهى كه تو را دلالت كنم بر چيزى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن استثنا نفرمود» (يعنى در باب آن انشاء اللَّه نگفت؟ و احتمال دارد كه معنى اين باشد كه در آن چيز، كسى يا حالى را بيرون نكرد؟) زراره مى‌گويد كه: عرض كردم: بلى، مى‌خواهم. فرمود كه: «دعا قضا را رد مى‌كند، و حال آنكه محكم شده باشد، محكم شدنى سخت». و حضرت انگشتان خود را فراهم آورد و به هم ضم كرد.

٣٠٨٣/ ٧. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از وشّاء، از عبداللَّه بن سنان روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «دعا قضا را رد مى‌كند، بعد از آنكه به غايت محكم شده باشد. پس بسيار دعا كنيد؛ زيرا كه دعا كليد هر رحمتى و موجب فيروزى به هر حاجتى است. و به آن‌چه در نزد خداى- تعالى- است نمى‌توان رسيد، مگر به دعا. و به درستى كه هيچ درى نيست كه كوبيدن آن بسيار شود، مگر آنكه نزديك است كه از براى صاحبش گشوده شود».