تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٢٧١
سعى كن كه بفهمى و يقين بهم رسان. بعد از آن، عمل كن و بدان كه مردمان بر سه قسماند: زاهد و صابر و راغب. امّا زاهد، به حقيقت كه اندوهها و شادىها از دلش بيرون رفته؛ پس به چيزى از دنيا شاد نمىشود، و بر چيزى از آنكه از او فوت شده، اندوهناك نمىگردد، و چنين كسى صاحب استراحت است. و امّا صابر، دنيا را آرزو مىكند در دل خود؛ پس چون از آن بيابد و به آن برسد، نفس خود را لجام كند و از آن منع كند، به جهت بدى عاقبت و دشمن داشتن آن، و اگر بر دلش اطّلاع به هم رسانى، از عفّت و فروتنى و آگاهى آن تعجّب كنى. و امّا راغب، پروايى ندارد، از هر جا كه دنيا به او برسد؛ خواه از حلال آن باشد، و خواه از حرام آن، و باك ندارد از هر چه عرض او را در آن چركين كند و به چيز زشت آلوده گرداند، و نفسش را هلاك كند، و مروّت و جوانمردى او را ببرد؛ پس ايشان، در غفلت و بىخبرى، اضطراب دارند».
٣٠٣٤/ ١٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از محمد بن حكيم، از آنكه او را حديث كرده، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:
«اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه: كوچك نمىباشد آنچه در روز قيامت نفع مىرساند، و كوچك نمىباشد آنچه در روز قيامت ضرر مىرساند؛ پس در آنچه خداى عز و جل شما را خبر داده، چون كسى باشيد كه آن را به چشم خود ديده است».
٣٠٣٥/ ١٥. على بن ابراهيم روايت كرده است، از پدرش و على بن محمد قاسانى، هر دو از قاسم بن محمد، از سليمان منقرى، از حفص بن غياث كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود: «اگر توانى كه شناخته نشوى و مشهور و معروف نباشى، چنان كن. و بر تو باكى نيست از آنكه مردم بر تو ثنا نكنند و تو را مدح نگويند، و باكى بر تو نيست از آنكه در نزد مردم مذموم باشى كه تو را مذمّت و بدگويى كنند، چون در نزد خداى عز و جل محمود و ستوده باشى». بعد از آن، فرمود كه: «پدرم على بن ابىطالب عليه السلام فرمود كه: هيچ خوبى نيست در زندگانى و زيستن در دنيا، مگر از براى دو مرد: يكى مردى كه هر روز، خوبيش زياد شود، و ديگر مردى كه گناه را به توبه تدارك نمايد (و بنابر بعضى از نسخ كافى، مرگ خود را به توبه تدارك كند). و از كجا او را توبه ميسّر شود؟ و به خدا سوگند كه اگر آن قدر سجده كند كه گردنش پاره شود، و يا بدنش از هم جدا گردد، خداى- تبارك و تعالى- از او قبول نفرمايد، مگر به ولايت ما اهل بيت. بدان و آگاه باش! كه آنان كه حقّ ما را بشناسند