٢٩٩٩/ ٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن محبوب، از هشام بن سالم، از ابان بن تغلب كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود:

«به درستى كه مؤمن در خواب چيزى بر او ظاهر مى‌شود كه بترسد (يعنى خواب هولناك و پريشان مى‌بيند)، و به جهت آن، گناهانش از برايش آمرزيده مى‌شود. و به درستى كه مؤمن در بدنش ضعف به هم مى‌رسد و نزار و خوار و بى‌مقدار مى‌شود، و گناهانش به جهت آن، از برايش آمرزيده مى‌شود».

٣٠٠٠/ ٥. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از سرىّ بن خالد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «چون خدا خير و خوبى را نسبت به بنده‌اى اراده فرمايد، در عقوبتش در دنيا تعجيل فرمايد، و آن را زود به او برساند، و چون بدى را به بنده‌اى اراده داشته باشد، گناهانش را بر او نگاه دارد، كه او را در باب آنها در دنيا عقوبتى نكند، تا آنكه در روز قيامت بيايد با آن گناهان».

٣٠٠١/ ٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از محمد بن حسن بن شمّون، از عبداللَّه بن عبد الرحمان، از مسمع بن عبد الملك، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام در قول خداى- تعالى-: «وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ»[١]، فرمود كه: هيچ رگى نمى‌جهد، و پا به سنگى نمى‌آيد، و قدمى نمى‌لغزد، و چوبى عضوى را نمى‌خراشد، مگر آنكه به سبب گناهى است. و هر آينه آنچه خدا عفو مى‌كند، بيشتر است؛ پس هر كه خدا عقوبت گناهش را در دنيا بشتاباند، در قيامت عقابى بر او نيست؛ زيرا كه، خدا از آن بزرگوارتر و كريم‌تر و عظيم‌تر است كه در آخرت در عقوبت او عود كند».

٣٠٠٢/ ٧. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از عبّاس بن موسى ورّاق، از على احمسى، از مردى، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: پيوسته همّ و غم (يعنى انواع اندوه) با مؤمن مى‌باشد، تا آنكه گناهى را از براى او وا نگذارد».

٣٠٠٣/ ٨. از او، از احمد بن محمد و على بن ابراهيم، از پدرش، هر دو از ابن ابى عمير،

[١]. شورا، ٣٠.