فرشته دست چپ به فرشته دست راست مى‌گويد كه: بايست و دست نگاه دار؛ زيرا كه او قصد گناه كرد؛ پس اگر آن بنده، آن گناه را كرد، زبانش قلم آن فرشته، و آب دهانش مركّب او باشد، و آن را ثابت گرداند و بنويسد».

٢٩٦٠/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از على بن حكم، از فضيل بن عثمان مرادى روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود:

«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: چهار خصلت است كه هر كه آنها در او باشد، بعد از آنها، بر خدا هلاك نشود، و مستحقّ عذاب آن جناب نگردد، و مگر كسى كه هالك و بسى شقى و بدبخت باشد. و آنها، اين است كه:

بنده قصد مى‌كند كه حسنه را به عمل آورد، پس اگر آن بنده آن را به عمل نياورد، خدا به قصد نيكش، يك حسنه از برايش بنويسد، و اگر آن بنده آن را به عمل آورد، خداى عز و جل ده حسنه از برايش بنويسد، و قصد مى‌كند كه سيّئه را به عمل آورد، پس اگر آن را به عمل نياورد، چيزى بر او نوشته نشود، و اگر آن بنده آن را به عمل آورد، هفت ساعت مهلت داده شود، و فرشته‌اى كه نويسنده حسنات است، مى‌گويد- به فرشته‌اى كه نويسنده گناهان است، و آن فرشته‌اى است كه در جانب چپ او است- كه: شتاب مكن، شايد كه حسنه‌اى را در پى اين گناه در آورد، كه اين را محو و نابود كند؛ زيرا كه خداى عز و جل مى‌فرمايد كه: «إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ»[١]؛ يعنى: «به درستى كه نيكويى‌ها مى‌برد بدى‌ها را، و آنها را نيست و نابود مى‌گرداند». يا شايد كه طلب آمرزش كند. پس اگر بگويد كه: «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الذَّى‌ لاالهَ الّا هُوَ عالِمُ الغَيْبِ وَالشَّهادَةِ العَزيزُ الْحَكيمُ الْغَفُورُ الرَّحيمَ ذُوالْجَلالِ وَالْاكْرامِ وَ أَتُوبُ الَيْهِ» بر او چيزى نوشته نشود. و اگر هفت ساعت بگذرد و حسنه و استغفارى را در پى آن در نياورد، صاحب حسنات به صاحب سيّئات گويد كه: بنويس بر اين بدبختى كه از هر خوبى بى‌بهره و بى‌نصيب شده است».

و ترجمه دعا اين است كه: «طلب آمرزش مى‌كنم از خدايى كه هيچ خدايى نيست، مگر او، كه داناى نهان و آشكار است، و صاحب غلبه و عزّت و راست‌كردارى، و حكمت و آمرزش و مغفرت و مهربانى و رحمت، و خداوند بزرگوارى و ملاطفت است، و باز مى‌گردم به سوى او و توبه مى‌كنم».

[١]. هود، ١١٤.