روايت كرده است كه فرمود: «مردى به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد كه: يا رسول اللَّه! منم، فلان، پسر فلان، تا آنكه نه پشته را شمرد. رسول خدا صلى الله عليه و آله به آن مرد فرمود كه: بدان و آگاه باش! كه تو دهم ايشانى در آتش دوزخ».

٢٦٤٦/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: آفت و بلاى حسب، افتخار و نازيدن است».

باب در بيان قساوت و دل سختى‌

١٣٥. باب در بيان قساوت و دل سختى‌

٢٦٤٧/ ١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از عمرو بن عثمان، از على بن عيسى كه آن را مرفوع ساخته و گفته است كه: «در آنچه خداى عز و جل به آن با موسى عليه السلام راز گفت، اين بود كه فرمود: اى موسى! آرزويت در دنيا دراز نباشد، كه دلت سخت و سنگين مى‌شود، و آنكه دلش سخت و سنگين است، از من دور است».

٢٦٤٨/ ٢. على بن ابراهيم، از پدرش، از محمد بن حفص، از اسماعيل بن دبيس، از آنكه او را ذكر كرده، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «چون خدا بنده‌اى را در اصل آفرينش كافر بيافريند، نمى‌ميرد، تا خداى عز و جل بدى را در نزد او دوست گرداند. پس به آن نزديك مى‌شود، و به اين جهت خدا او را به تكبّر و جبروت مبتلى مى‌گرداند، و دلش سخت و سنگين مى‌شود، و خُويَش بد، و رويش درشت و سخت، و زشتگويى‌اش هويدا، و شرمش برطرف مى‌شود، و خداى عز و جل پرده او را مى‌درد، و امر پوشيده او را بروز مى‌دهد، و مرتكب محرّمات الهى مى‌گردد، و از آنها باز نمى‌ايستد. بعد از آن، مرتكب معاصى و نافرمانى‌هاى خداى عز و جل مى‌شود، و طاعت او را دشمن مى‌دارد، و بر مردمان بر مى‌جهد (يعنى بر سر ايشان مى‌دود و رو به ايشان مى‌رود)، و از خصومت‌ها سيرى نداشته باشد. پس از خداى عز و جل عافيت را سؤال كنيد، و آن را از او طلب نماييد».

٢٦٤٩/ ٣. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: آنچه در دل خطور مى‌كند و از آن سر مى‌زند، دو قسم است: يك گام از شيطان است، و يك گام از فرشته؛ پس گام فرشته، دل‌نرمى و فهميدن است، و گام شيطان، فراموشى و دل‌سختى است».