و كثافت، و خوبى را رضاجويى گردانيده، و رضاجويى را توبه، و توبه را طهور و آلت پاكى قرار داده؛ پس هر كه توبه كند، راه راست يابد. و هر كه فريفته شود، گمراه شود، مادامى كه به سوى خداى عز و جل بازگشت و توبه نكند، و به گناه خود اعتراف و اقرار ننمايد. و بر خداى عز و جل هلاك نمى‌شود، مگر كسى كه فى‌الحقيقه هالك باشد.

از خدا بترسيد و فضل او را اميد داريد؛ پس چه بسيار گشاده است آنچه در نزد او است، از توبه و رحمت و بشارت و بردبارى بزرگ. و چه بند سختى است آنچه در نزد او است، از بندها و دوزخ و گرفتن سخت، كه در نهايت سختى است؛ پس هر كه به طاعت آن جناب فيروزى يابد، كرامت او را در نزد خود كشد. و هر كه در معصيتش داخل شود، وبال سختى و عقوبتش را بچشَد، و از پس اندك زمانى، هر آينه پشيمان خواهند گرديد».

٢٨٦٨/ ٢. محمد بن يحيى، از حسين بن اسحاق، از على‌بن مهزيار، از محمد بن عبد الحميد و حسين بن سعيد، هر دو از محمد بن فضيل روايت كرده است كه گفت: به خدمت امام موسى‌كاظم عليه السلام نوشتم و آن حضرت را از مسئله‌اى سؤال كردم. پس آن حضرت عليه السلام به سوى من نوشت كه: « «إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى‌ يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا* مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ لا إِلى‌ هؤُلاءِ وَ لا إِلى‌ هؤُلاءِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا»[١]؛ يعنى: «به درستى كه منافقان، به اعتقاد خود فريب مى‌دهند خدا را (در اظهار اسلام، و پنهان كردن كفر)، و آن جناب، در فريب دادن، بر ايشان غالب است‌[٢]. و چون برخيزند به سوى نماز، برخيزند، در حالتى كه كاهلان و تنبل باشند (مانند كسى كه او را به زور بر كارى داشته باشند). خود را به مردمان مى‌نمايند (و به ريا نماز مى‌گذارند، تا اهل ايمان بپندارند كه ايشان مؤمنانند. و اگر كسى از اصحاب ايشان نبيند، ترك نماز مى‌كنند) و ياد نمى‌كنند خدا را، مگر ياد كردنى اندك (كه آن در زمانى است كه مردم ايشان را ببينند)، در حالتى كه متحيّر و متردّدند در ميان ايمان و كفر. نه با گروه مؤمنانند (به جهت كفر باطن)

[١]. نساء، ١٤٢ و ١٤٣.

[٢]. چه، در ظاهر، حكم به اسلام و طهارت ايشان نموده، و ساير احكام مسلمانان را بر ايشان جارى فرموده، و درباطن، ايشان را كافر مى‌داند، و احكام كافران را بر ايشان جارى مى‌فرمايد در قيامت؛ بلكه ايشان را بدتر از كافران، و عذاب ايشان را، سخت‌تر از عذاب ايشان قرار خواهد داد، و با ايشان، كارى چند خواهد كرد كه با كافران نخواهد كرد.( مترجم)