٢٨٥٨/ ١٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از ابن محبوب، از ابو ايّوب، از محمد بن مسلم روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر چيزى كه اقرار و تسليم، آن را مى‌كشد و مى‌آورد، ايمان است. و هر چيزى كه انكار و جحود، آن را مى‌كشد، كفر است».

٢٨٥٩/ ١٦. حسين بن محمد، از على، از وشّاء، از عبد اللَّه بن سنان، از ابو حمزه روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مى‌فرمود: «به درستى كه على عليه السلام درى است كه خدا آن را گشوده. هر كه در آن داخل شود، مؤمن باشد، و هر كه از آن بيرون رود، كافر باشد».

٢٨٦٠/ ١٧. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از يحيى بن مبارك، از عبد اللَّه بن جبله، از اسحاق بن عمّار و ابن سنان و سماعه، از ابو بصير، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: فرمانبردارى على عليه السلام خوارى است، و نافرمانى او كافر شدن است به خدا. به آن حضرت عرض شد كه: يا رسول اللَّه! چگونه طاعت على عليه السلام، خوارى، و معصيتش، كفر به خدا باشد؟ فرمود: به درستى كه على شما را بر حق مى‌دارد؛ پس اگر او را اطاعت كنيد، ذليل مى‌شويد، و اگر او را معصيت كنيد، به خداى عز و جل كافر مى‌شويد».

٢٨٦١/ ١٨. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از وشّاء روايت كرده است كه گفت:

حديث كرد مرا ابراهيم بن ابى بكر و گفت كه: شنيدم از ابو الحسن حضرت امام موسى كاظم عليه السلام كه مى‌فرمود: «به درستى كه على عليه السلام درى است از درهاى هدايت؛ پس هر كه از در على عليه السلام داخل شود، مؤمن باشد، و هر كه از آن بيرون رود، كافر باشد، و هر كه در آن داخل نشود و از آن بيرون نرود، در طبقه‌اى باشد كه خداى عز و جل را در باب ايشان مشيّت و خواست است، كه آنچه خواهد، با ايشان مى‌كند».

٢٨٦٢/ ١٩. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از ابن بكير، از زراره،

[١]. و حرورى منسوب است به سوى حروراء، و آن دهى بوده در بغداد، كه اهل آن ملاعين و خوارج بودند.( مترجم)