مسلم روايت كرده است كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه: «دين ندارد، هر كه ديندارى مى‌كند به طاعت كسى كه خداى عز و جل را معصيت كرده. و دين ندارد، هر كه ديندارى مى‌كند به دروغ و افتراى باطلى كه بر خدا بسته. و دين ندارد، هر كه ديندارى مى‌كند به انكار كردن چيزى از آيت‌هاى خدا».

٢٨٢٢/ ٥. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام، از پدرش عليهما السلام، از جابر بن عبداللَّه روايت كرده است كه گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: «هر كه سلطانى را خشنود گرداند به چيزى كه موجب خشم خداى عز و جل باشد، بيرون مى‌رود از دين خدا».

باب در بيان عقوبت‌هاى عاجله گناهان‌

١٦٢. باب در بيان عقوبت‌هاى عاجله گناهان‌

٢٨٢٣/ ١. على بن ابراهيم روايت كرده است، از پدرش و چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد و هر دو، از احمد بن محمد بن ابى نصر، از ابان، از مردى، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: پنج چيز است كه اگر آنها را دريابيد، به خداى عز و جل پناه بريد از آنها. هرگز كردار زشت در ميان گروهى ظاهر نشده به مرتبه‌اى كه آن را آشكار كنند، مگر آنكه طاعون و دردهايى كه در ميانه پيشينيان و پشت‌هاى ايشان كه از دنيا درگذشته‌اند، نبوده، در ميان ايشان ظاهر گرديده. و هيچ قومى پيمانه و ترازو را كم نكردند، مگر آنكه گرفته شدند به قحطى و سختى اخراجات‌[١] و ستم پادشاه، و زكات را منع نكردند، مگر آنكه منع شدند از باران كه از جانب آسمان مى‌آيد، و اگر چهارپايان نبودند، باران بر ايشان باريده نمى‌شود، و عهد و پيمان خدا و عهد رسول او را نشكستند، مگر آنكه خداى عز و جل دشمن ايشان را بر ايشان مسلّط گردانيد، و بعضى از آنچه را كه در دست‌هاى ايشان بود، گرفت، و حكم نكردند به غير آنچه خداى عز و جل فرو فرستاده، مگر آنكه كارزارِ ايشان را در ميان ايشان قرار داد» (كه شدّت و سختى خود را در كار يكديگر كردند).

٢٨٢٤/ ٢. على بن ابراهيم روايت كرده است كه، از پدرش و چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد و هر دو، از ابن محبوب، از مالك بن عطيّه، از ابو حمزه، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: «در كتاب رسول خدا صلى الله عليه و آله يافتيم كه نوشته بود: چون زنا بعد از من آشكار و

[١]. يعنى تامين هزينه زندگى.