قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام - تقی زاده اکبری، علی - الصفحة ٧٩
موانع، مقدمه واجب است و به حكم عقل، مقدّمه واجب، واجب خواهد بود. بنابراين، رفع موانع دعوت، امرى لازم و واجب است.
ثانياً، بسيارى از عالمان مسلمان معتقدند كه توحيد از مهمترين حقوق انسانى است، «١» به اين معنا كه همه انسانها حق دارند كه نداى توحيد را بشنوند و با دين حق آشنا گردند، زيرا سعادت دنيا و آخرتشان در گرو برخوردارى از اين حق و گرايش بهسوى دينِ حق است. از اين رو، جلوگيرى از دعوت به توحيد، در حقيقت نوعى تجاوز و ظلم به حقوق همه انسانها است و به حكم عقل و نقل، مبارزه با تجاوز و ظلم امرى مشروع است؛ هرچند چارهاى جز استفاده از زور و جنگ نباشد.
ثالثاً، از جمله حقوق انسانى، حقّ اظهار عقيده مبتنى بر عقل و وحى است. مسلمانان بهعنوان بخشى از جامعه انسانى حق دارند تا اسلام را براى ديگران تبيين كنند و آنان را بدان فراخوانند. اگر حكومت يا كسى مسلمانان را از اين حقّ انسانى محروم سازد و مانع اظهار عقيده آنان گردد، به دليل مشروعيّت دفاع از حقوق انسانى، حقِّ دفاع از آزادى اظهار عقيده، براى آنان محفوظ است. از اين رو، برپايى جنگ به منظور دفاع از اين حق- در صورتى كه تنها راه حل باشد-، مشروع خواهد بود.
٣- ١- ٢. نابودى ستم و نجات مستضعفان: در طول تاريخ بشر، همواره برخى با تكيه بر اريكه قدرت اهريمنى، همنوعان خويش را براى فرونشاندن عطش قدرتطلبى و افزونخواهى خود، تحت نفوذ و سلطه در آورده و به بند كشيدهاند. اين ستمگران، همواره بر گرده ستم كشيده هزاران انسان مظلوم كاخها بنا كرده و مردم را خدمتگزاران خويش پنداشتهاند. در برابر اين ستمگران، انسانهاى آگاه و شجاع، با الهام گرفتن از فطرت ظلم ستيز خويش، به حمايت از مظلومان برخاسته و با ظلم به مبارزه پرداختهاند.
انبياى الهى براى انجام يكى از رسالتهاى مهم خويش يعنى استقرار عدالت و اقامه قسط در جوامع بشرى، همواره در كنار ستمديدگان و در برابر ستمگران صف كشيده و عمر خويش را در راه برچيدن ستم و براندازى حكومتهاى ستمگر سپرى كردهاند تا حيات بشر را