است. آيا جهاد با آنان و مرزدارى از مرز مشروع است؟ آن حضرت فرمود: به طواف كعبه بپردازيد و حج به جاى آوريد. اين پرسش را سه بار تكرار كردند و هر بار، آن حضرت مى‌فرمود:
كعبه را طواف كنيد و حج به جاى آوريد. حضرت در سومين بار فرمود: آيا دوست نداريد كه در خانه باشيد و نفقه عيال خود را بدهيد و منتظر امر ما [حكومت حضرت مهدى (عج)] باشيد كه اگر آن را درك كنيد، مانند كسى هستيد كه همراه پيامبر (ص) در جنگ بدر شركت داشته است و اگر آن را درك نكنيد، مانند كسى هستيد كه كنار قائم ما در خيمه او اين چنين- دو انگشت سبابه را كنار هم گذاشت- حاضر است؟! امام رضا (ع) در پاسخ فرمود: پدرت راست گفته است.
حكم مسئله، همين است. «١» در اين روايت، راوى از مشروعيت جهاد و مرزدارى در زمان حكومت امام جائر مى‌پرسد و امام (ع) در پاسخ با توصيه به انجام حج، وى را از اين كار منع مى‌كند. گرچه اين منع به دلالت التزامى از عبارت استفاده مى‌شود، ولى بى‌گمان، بازداشتن و منع الزامى به معناى حرمت است. بنابراين، جهاد به همراه ائمّه جور، غير مشروع است و چون بخش پايانى روايت بر استمرار حرمت تا حكومت حضرت مهدى (عج) دلالت دارد، معلوم مى‌شود كه اين حرمت، در زمان غيبت به قوّت خود باقى است. «٢» قائلين به عدم اختصاص در پاسخ مى‌گويند: از ظاهر روايت استفاده مى‌شود كه درصدد بيان حكم موقت است نه حكم دائم و هميشگى، به اين معنا كه در آن زمان خاص كه قدرت در دست حاكمان جور بوده، نه جهاد و نه مرابطه، هيچ يك، مشروع نبوده است. شاهد بر اين مدعا اين است كه مرابطه به دنبال جهاد ذكر شده است، با اينكه هيچ ترديدى در عدم توقّف مشروعيّت مرابطه به اذن معصوم در زمان غيبت وجود ندارد. «٣» قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام ١٥٠ ٢. شرايط واجب ص : ١٤٧