و به‌طور كلى انزواى فرهنگ جهاد برآمده‌اند. از راههاى خنثى كردن اين ترفندها، طرح مستدل و علمى موضوع جهاد و دفاع است.
كتاب حاضر با هدف يادشده در سه بخش سامان يافته است. در بخش نخست و در طى سه فصل، جنگ و صلح از ديدگاه اديان گذشته يعنى يهود، مسيحيت و زرتشت به بحث گذاشته شده است. بدين منظور، ابتدا با مراجعه به كتب مقدس آنان يعنى تورات، اناجيل اربعه و اوستا، مطالب مربوط به جنگ و صلح گردآورى و پس از آن به تجزيه و تحليل آنها پرداخته شده است. در تحليل بر دو نكته پاى فشرده شده؛ نخست اينكه آيا آنچه را در اين متون در باره جنگ و صلح به خداوند و پيامبران الهى نسبت داده شده مى‌توان معتبر دانست، و دوم اينكه در قرآن كريم چه مطالبى در باره جنگ و صلح اديان گذشته آمده است.
بخش دوم به ديدگاه كلى اسلام در باره جنگ و صلح اختصاص دارد. در فصل اول و دوم به ترتيب ماهيت جنگ و صلح و اهداف جنگ و صلح تبيين شده‌اند. فصل سوم به اين پرسش پاسخ مى‌دهد كه در روابط مسلمانان با غير مسلمانان، جنگ اصل اوليه است يا صلح. فصل چهارم به بيان گونه‌هاى جنگ ازنظر اسلام مى‌پردازد.
بخش سوم كه هدف اصلى تدوين كتاب است، در باره قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام است. از همين رو، حجمى بيشتر از مجموع دو بخش اول و دوم دارد و كتاب، نام خود را وامدار آن است. در فصل اول، شرايط جنگ، در فصل دوم، وظايف مجاهدان و در فصل سوم، سلاح و تجهيزات محور بحث است. در فصل چهارم، اقدامات ممنوع و مشروع در جنگ تبيين شده است. در فصل پنجم به پيامدهاى حقوقى جنگ در امور مادى يعنى غرامت و غنيمت پرداخته شده و در فصل ششم، از پيامدهاى حقوقى جنگ در امور انسانى سخن رفته است. آخرين فصل، به بيان راههاى پايان جنگ اختصاص دارد. شايان يادآورى است كه در اين مباحث، بنا بر اين بوده كه افزون بر آراى فقيهان، ادلّه فقهى آنها نيز تا حدودى مطرح گردد. از همين رو، بحث به ويژه در بخش سوم بيشتر شكل فنى و استدلالى به خود گرفته است.