گسترش اسلام به‌وسيله شمشير، گسترش حاكميّت اسلام و از ميان بردن حاكميّت شرك است، از پذيرفتن آن إبايى نيست، زيرا رسالت جهانى دين اسلام و اراده الهى مبنى بر چيرگى اين دين بر ديگر اديان، چنين اقتضا دارد- هر چند بدين معنا نيز زور و شمشير تنها عامل نبوده است- و اگر مراد اين است كه مسلمانان، غير مسلمانان را مجبور به پذيرش اسلام مى‌كرده‌اند، اين نظريه نادرست است و هيچ سند معتبر تاريخى بر درستى‌اش گواه نيست.
البته، مسلمانان، غير مسلمانان را به اسلام دعوت مى‌كرده‌اند، امّا اين كار تحميل اسلام نيست.
وانگهى، بسيارى از خاورشناسان منصف نيز تحميل اسلام را مردود دانسته‌اند كه پيش‌تر بدان اشاره شد.
نكته پنجم: اسلام دينى جهانى است براى هدايت همه انسانها. خداوند متعال اراده كرده است كه اين دين بر ديگر اديان غلبه، و در سراسر گيتى حاكميّت يابد. گسترش حاكميّت دين خدا، نخست با شيوه‌هاى مسالمت‌آميز و سپس با روشهاى قهرآميز امرى ممكن و ارزشمند است و اراده الهى نيز بدان تعلق گرفته است. فتح سرزمينها به‌وسيله مسلمانان به‌منظور گسترش حاكميّت اسلام و جارى شدن قوانين توحيدى، بهترين گواه امكان آن است.
گسترش حاكميّت اسلام از آن رو ارزشمند است كه با از ميان رفتن حاكميّت شرك و كفر، انسانها مى‌توانند در محيط و فضايى سالم و مسالمت‌آميز، با عقايد ناب اسلامى و سازگار با فطرت آدمى آشنا گردند و خود از روى اختيار، سعادت خويش را برگزينند. بنابراين، از ميان بردن حاكميّت كفر و شرك، زمينه گرايش داوطلبانه غير مسلمانان را به اسلام فراهم مى‌كند.
دليل اينكه خداوند اراده كرده است كه دين اسلام سيطره و حاكميّت يابد، آيات ذيل است:
آيه نخست: هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ «١» اين آيه در سوره صفّ و با اندكى تفاوت در سوره فتح نيز آمده است «٢» و اين نشان از اهميّت محتواى آن دارد. نكته مهم اين است كه اين آيه‌ها در سوره‌هايى قرار دارند كه يكى از