شرايط جنگ با بغات‌ فقيهان شرايط ذيل را در باره جنگ با بغات مطرح كرده‌اند:
١. فراخوانى امام عادل‌ جنگ با بغات- مانند جهاد ابتدايى- آن‌گاه واجب، بلكه مشروع است كه امام عادل يا منصوبِ از جانب او افرادى خاص يا همه را بدان فراخوانده باشد. از اين رو، جنگ با باغيان بدون اين فراخوانى، واجب و جايز نيست. «١» ٢. ارشاد باغيان‌ چنان‌كه در جهاد ابتدايى بايد پيش از نبرد با كافران- اعم از مشركان و اهل كتاب- آنان را به اسلام دعوت كرد يا بايد اهل كتاب را درصورت نپذيرفتن اسلام به پرداخت جزيه فراخواند، پيش از جنگ با بغات نيز واجب است كه امام عادل يا نماينده وى باغيان را ارشاد كنند و شبهه آنان را پاسخ گويند و اگر حقى از آنان تضييع شده به آنان بازگردانند و از آنان بخواهند كه سلاح خود را به زمين گذارند و دوباره به اطاعت درآيند. از اين‌رو، جنگيدن با بغات پيش از ارشاد و هدايت آنان جايز نيست. مستند اين حكم افزون بر آيه شريفه بغى- كه ابتدا به برقرارى صلح فرمان مى‌دهد و پس از نپذيرفتن آن و تجاوز باغيان، جنگ با آنان را واجب مى‌داند،- سيره امام على (ع) در برخورد با خوارج است. حضرت پيش از جنگ با خوارج، ابن‌عباس را نزد آنان فرستاد تا با آنان گفت‌وگو و مناظره كند. ابن‌عباس ابتدا شبهات خوارج را جويا شد و يك‌يك را پاسخ گفت. نتيجه اين گفت‌وگو و مناظره اين بود كه بسيارى از خوارج از بغى دست برداشتند و به اطاعت امام درآمدند. «٢» ٣. مهلت دادن به باغيان درصورت مهلت‌خواهى‌ پس از ارشاد و راهنمايى، اگر باغيان مهلتى خواستند و خواستار به تعويق افتادن جنگ شدند، بايد به آنان مهلت داد؛ چيزى كه هست اگر مهلتى كوتاه- مانند يك روز- خواستند، به آنان اين مهلت داده مى‌شود تا در بازگشت به اطاعت تدبر و تفكر كنند، زيرا مصلحت چنين اقتضا